Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/14756 K.2025/6699

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Polatlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2020 tarihli ve 2020/265 Esas, 2020/704 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a, 62, 53/1-2-3, 54/1, 63. maddelerinin uygulanması sonucu 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. İstinaf

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi'nin 22.03.2022 tarihli ve 2020/1774 Esas, 2022/1064 Karar sayılı kararı ile Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine yapılan incelenmesinde, koşulları oluştuğu halde sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,

hukuka aykırı görülmekle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a, 303/1. maddeleri uyarınca karardan "Sanık hakkında Polatlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/532 Esas 2014/1127 Karar sayılı ilamının uzlaşmaya tabi suçlardan olduğu ve uyarlama yargılaması yapılması gerekliliği gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 58/6. madde hükmünün uygulanmasına yer olmadığına" ibaresinin çıkartılarak yerine.

"Polatlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/532 Esas 2014/1127 Karar sayılı kararı dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, ayrıca mükerrir sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın temyiz istemi, savunma hakkının kısıtlandığına, kanıtların takdirinde yanılgıya düşüldüğüne, eksik soruşturmaya, kanıtların mahkûmiyet kararı verilmesine elverişli olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, lehe hükümlerinin uygulanmasına gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

I. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde; Sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik aleyhe istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşma açılmaksızın 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi eklenmek suretiyle düzeltilerek esastan red kararı verilmiş ise de; sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 226/2, 282/1, f-son maddelerine göre güvenlik tedbirlerinden olan tekerrür hükümlerinin sanığın savunması alınmadan hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması sebebiyle hukuka aykırı bulunmuştur.

II. KARAR