Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/1479 K.2024/3968

Sanığa atanan zorunlu müdafii, kendisine tebliğ edilen Bölge Adliye Mahkeme kararını süresinde temyiz etmemiş ise de; kararın cezaevinde bulunan sanığa 21.09.2022 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın da 23.09.2022 tarihinde temyiz dilekçesi verdiği görülmekle, tebliğnamedeki ret istemli görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, temyiz dilekçelerinde gösterilen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden aynı Kanun'un 288. ve 289. maddeleri kapsamında olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık hakkında yağma suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı ve sanığın temyiz istemi yerinde görülmediğinden;

Usul ve yasaya uygun olan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 23.06.2022 tarihli ve 2021/1859 Esas, 2022/1309 Karar sayılı “esastan ret” kararına yönelik temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün 5271 sayılı Yasa'nın 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA, aynı Yasa'nın 7165 sayılı Kanun ile değişik 304. maddesi gereğince, dosyanın Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdiine,