Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/14909 K.2025/5403

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Sanık hakkında Amasra Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.01.2018 tarihli ve 2017/160 Esas, 2018/68 Karar sayılı kararıyla silahla tehdit suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereğince beraat kararı verilmiştir.

B. İstinaf

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 06.05.2019 tarihli ve 2018/3176 Esas, 2019/1314 Karar sayılı kararıyla, İlk Derece Mahkemesinin beraat hükmü kaldırılarak 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Değerlendirme ve Gerekçe

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Yargıtayın denetim işlevini yerine getirebilmesi için temyiz incelemesine konu hükmün gerekçe bölümünde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaatin, suç oluşturduğu sabit görülen fiilin ve bunun nitelendirmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan neden mahkûmiyet kararı verildiğine ilişkin gerekçesiz hüküm kurulması, 5271 sayılı Kanun'un 289/1-g maddesi kapsamında hukuka kesin aykırılık hâli olarak saptanmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle başkaca yönleri incelenmeyen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararında yer alan hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,