Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/15315 K.2023/12176

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 20.05.2015 tarihli ve 2015/21536 Soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) bendi, 110 uncu maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca üç kez cezalandırılması için kamu davası açılmıştır. 2. ...

11. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.062015 tarihli ve 2014/335 Esas, 2015/77 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) bendi, 110 uncu maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunlukları ve 5271 sayılı Kanunu’nun 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiştir.

Karar 23.06.2015 tarihinde kesinleşmiştir. 3. Sanığın ... Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.11.2017 tarihli ve 2016/577 Esas ve 2017/682 Karar sayılı ilamı ile 28.04.2016 tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi ve 87 nci maddesinde yer alan kasten yaralama suçunu işlediği ve neticeten 8 ay 3 gün hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilerek bu kararın, 19.04.2018 tarihinde kesinleştiği belirlenerek yapılan ihbar üzerine, ...

11. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.01.2019 tarihli ve 2018/315 Esas ve 2019/41 Karar sayılı kararı ile ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) bendi, 110 uncu maddesi, 62 inci maddesi uyarınca mağdur sayısınca üç kez 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4. ...

11. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.01.2019 tarihli ve 2018/315 Esas ve 2019/41 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 08.06.2022 tarihli ve 2022/51 Esas, 2022/8722 Karar sayılı kararı ile; "...Sanığın, olay günü mağdur ...' nin sorumlu müdür yardımcısı, diğer mağdurlar ... ... ve ...'ın ise kasiyer olarak çalıştıkları A-101 markete gelerek av tüfeğini mağdurlara doğrulttuğu ve tehditle cep telefonlarını aldığı,

sonrasında yanında getirdiği plastik kelepçeleri mağdur ...'ya vererek yine diğer mağdurların ellerini kelepçe ile bağlattığı, mağdur ...’ya yazar kasa ve ... kasaları anahtarla açtırmak suretiyle toplam 6.750,00 TL parayı alarak mağdurları ofise kilitleyerek kaçtığı, olay yerinden ayrılmadan önce mağdurlara “anahtarı yakına attım bir şeyle çekip alırsınız, 15 dakika buradan çıkmayacaksınız, ben buradan ayrıldıktan sonra çıkacaksınız” dediği ve ofisin anahtarını kilitli kapının yaklaşık 1 metre uzağına attığı, mağdurların yaklaşık 15 dakika sonra uzun bir çubukla söz konusu anahtarı alarak kilitli kapıyı açtıkları olayda.

1) Doğal anlamda birden fazla olmakla birlikte hukuki anlamda tek bir fiil ile aynı suçun birden fazla mağdura karşı işlenmesi hali söz konusu olduğundan, 5237 sayılı TCK’nın 43/2. maddesinde düzenlenen aynı neviden fikri içtima hükümleri uyarınca sanık hakkında tek bir ceza verilip bu cezanın arttırılması gerekirken, mağdur sayısınca üç kez mahkumiyet kararı verilmesi,

2) Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce de benimsenen istikrarlı içtihatları uyarınca (Örneğin: YCGK’nın 26.04.2011 gün ve 2011/6-188 esas ve 2011/231 sayılı kararında olduğu gibi...), her ne kadar sanık mağdurların vücut bütünlüğü ve cinsel dokunulmazlığına yönelik herhangi bir davranışta bulunmamış ise de; mağdurların kendi şahsi çaba ve gayretleri sonucu kilitli olan kapıyı açarak kurtuldukları, sanığın mağdurları kendiliğinden serbest bırakması gibi bir durumun söz konusu olmadığının anlaşılması karşısında;

sanık hakkında uygulama koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini..." Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma üzerine ... 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2022/275 Esas ve 2022/696 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 3 yıl 3 ay 30 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri 1. Gerekçe belirtilmeden süre tutum dilekçesiyle hükmün bozulması gerektiğine, 2. Vesaire İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, olay günü mağdur ...' nin sorumlu müdür yardımcısı, diğer mağdurlar ... ... ve ...'ın ise kasiyer olarak çalıştıkları A-101 markete gelerek av tüfeğini mağdurlara doğrulttuğu ve tehditle cep telefonlarını aldığı, sonrasında yanında getirdiği plastik kelepçeleri mağdur ...'ya vererek yine diğer mağdurların ellerini kelepçe ile bağlattığı, mağdur ...’ya yazar kasa ve ... kasaları anahtarla açtırmak suretiyle toplam 6.750,00 TL parayı alarak mağdurları ofise kilitleyerek kaçtığı, olay yerinden ayrılmadan önce mağdurlara “anahtarı yakına attım bir şeyle çekip alırsınız, 15 (On beş) dakika buradan çıkmayacaksınız,

ben buradan ayrıldıktan sonra çıkacaksınız” dediği ve ofisin anahtarını kilitli kapının yaklaşık 1 (Bir) metre uzağına attığı, mağdurların yaklaşık 15 (On beş) dakika sonra uzun bir çubukla söz konusu anahtarı alarak kilitli kapıyı açtıkları anlaşılmıştır. 2. Mağdurların aşamalarda birbirleriyle tutarlı beyanlarda bulundukları görülmüştür. 3. Sanığın, üzerine atılı suçlamayı ikrar ettiği anlaşılmıştır.

4. Tanık S.K.'nın mağdurlar beyanlarını doğrular nitelikteki beyanları dava dosyasında mevcuttur. 5. 07.02.2014 ve 14.08.2014 tarihli CD İzleme tutanakları dosya içerisinde mevcuttur. 6. Mağdurların sanığı kesin ve net olarak teşhis ettiklerine ilişkin teşhis tutanakları dava dosyasında mevcuttur.

7. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (4) numaralı paragraflarda bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden Sanığın ikrar içeren savunmaları, mağdurların beyanlar, CD izleme tutanakları ve teşhis tutanakları, "Hukuki Süreç" başlığı altında (4) numaralı paragraflarda yer verilen Yargıtay bozma ilâmı ile mahkemece gösterilen gerekçeye göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden usul ve kanuna uygun olduğu kabul edilen hükümde temyiz sebebi yönünden, hukuka aykırılık bulunmamıştır. B.

Vesaire Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemle uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, Hukukî Süreç başlığı altında (4) numaralı paragraflarda bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmının gereğinin yerine getirildiği anlaşıldığından,

sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR