Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/15732 K.2025/5845

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin üçüncü fıkrasında öngörülen 8 yıllık dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son usuli işlem olan sanık ... için savunmasının alındığı 07.11.2013 tarihi, sanık ... için savunmasının alındığı 30.01.2014 ile inceleme tarihi arasında gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

Açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.01.2023 tarihli ve 2021/586 Esas, 2023/10 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak DÜŞMESİNE,