Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/16026 K.2025/6195

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Kısa kararda temyiz süresi bir hafta olmasına karşın, 15 gün olarak gösterilmek suretiyle sanığın yanıltıldığı bu itibarla sanık müdafii tarafından verilen 08.11.2022 tarihli dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-1, 62, 53. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 16.01.2012 ile deneme süresi içinde ikinci suçu işlediği 11.08.2013 tarihleri arasında dava zamanaşımı sürelerinin durduğu da gözetilerek; 12 yıllık uzamış dava zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 15.03.2011 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar geçmiş olduğu belirlenmiştir.