Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/16236 K.2025/6325

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Olay tarihinde; mağdur beyanında sanığın kendisini telefonla arayarak "seni s..kerim, o..spu, Iğdır'ı terket" şeklinde söz söylediğini beyan ettiği, sanığı ise savunmasında mağdurun kendisine küfür ettiğini bunu üzerine kendisinin de "ben de senin ölünü s..keyim" diyerek suçunu ikrar etmek suretiyle sanığın mağdur tehdit ettiğinin iddia ve kabul edildiği olayda;

Sanığın, mağdura yönelik söylediği iddia ve kabul edilen sözlerin bütün halinde hakaret suçunu oluşturduğu düşünülmeden, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 22.03.2017 gün ve 2015/12303 Esas, 2017/8849 Karar sayılı bozma ilamı öncesinde hakaret suçundan şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmiş olması ve mahkemenin 22.02.2018 gün ve 2017/132 Esas, 2018/69 Karar sayılı kararının temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 08.04.2021 gün ve 2018/5318 Esas, 2021/12739 Karar sayılı bozma ilamına mahkemece uyulmuş olmasına karşın; suç vasfında yanılgıya düşülerek tehdit suçundan ayrıca mahkumiyet hükmü kurularak bozma ilamının etkisiz kılınmasında, hukuka aykırılık bulunmuştur.