Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/16243 K.2023/13143

... 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.10.2021 tarihli ve 2021/149 Esas, 2021/93 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında basit yargılama usûlü uygulanması suretiyle yapılan yargılama sonunda, sanık ... hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, sanık ... hakkında ise basit tehdit ve hakaret suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, yine aynı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 12.01.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309 uncu maddesi uyarınca, 14.03.2023 tarihli ve 94660652-105-34-18034-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.04.2023 tarihli ve 2023/35860 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.04.2023 tarihli ve KYB-2023/35860 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 22/03/2021 tarihli ve 2021/6803 esas, 2021/4689 karar sayılı ilamında yer alan, “...Sanıkların kendilerini aynı vekil ile aynı davada temsil ettirmeleri nedeniyle, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 16.10.1978 tarih ve 2/324-350 sayılı kararında belirtildiği üzere; vekalet ücretinin tayininde esas ilke olarak sanıkların adedi ya da sanığın birden çok suç işlemiş olmasının değil, usulünce açılan ve avukat tarafından takip edilen davaların adedinin esas alındığı,

buna göre, ayrı ayrı dava açılmadıkça ücreti vekaletin de ayrı ayrı tayin ve takdiri mümkün bulunmaması karşısında beraat hükümlerinde tek vekalet ücretine hükmedilmesine gerekmektedir...” şeklindeki açıklamalar ile 1136 Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak çıkarılan ve karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/4. maddesinde yer alan "Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir." şeklindeki ve anılan maddenin ikinci cümlesinde yer alan "Beraat eden sanıklar birden fazla ise beraat sebebi ortak olan sanıklar müdafii

lehine tek, beraat sebebi ayrı olan sanıklar müdafii lehine ise ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunur." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, somut olayda, yargılama aşamasında kendilerini tek vekille temsil ettiren ve haklarında beraat kararları verilen sanıklar yönünden tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden her bir sanık lehine ayrı ayrı maktu vekalet ücreti verilmesinde, isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168 inci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak çıkarılan ve karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin 4 üncü fıkrasında yer alan "Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir." şeklindeki düzenleme ile Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 16.10.1978 tarih ve 2/324-350 sayılı Kararında belirtildiği üzere.

Avukatlık Ücret Tarifesinin vekalet ücretinin tayininde esas ilke olarak sanıkların adedi ya da sanığın birden fazla suç işlemiş olmasını değil, usulünce açılan ve avukat tarafından takip edilen davaların adedini esas aldığı ve taraflara yükletilecek avukatlık parasının her dava için ayrı ayrı tayinini öngördüğü, buna göre, ayrı ayrı dava açılmadıkça vekalet ücretinin de ayrı ayrı tayin ve takdiri mümkün bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ve incelenen dosya kapsamına göre somut olay değerlendirildiğinde; Danıştay 8. Dairesinin 23.05.2017 tarihli iptal kararı da gözetilerek, aynı dosyada yargılanırken kendilerini aynı vekille temsil ettiren ve beraatlerine hükmolunan sanıkların yararına olmak üzere tek maktu vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiği, aynı davada aynı vekille temsil ettirilen her bir sanık lehine ayrı ayrı vekalet ücretinin hazineden tahsiline karar verilemeyeceği anlaşılmakla, incelenen hükümde kendilerini aynı müdafii ile temsil ettiren sanıklar lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.10.2021 tarihli ve 2021/149 Esas, 2021/93 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak;

Hüküm fıkrasından;

"...Müşteki sanık ... kendisini bir vekil ile temsil ettirdiğinden 4.080,00 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak müşteki sanığa vekilini verilmesine,

Müşteki sanık ... kendisini bir vekil ile temsil ettirdiğinden 4.080,00 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak müşteki sanığa vekilini verilmesine, ..."

Şeklindeki bölümlerin çıkarılmasına, yerlerine;

"...Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin 4 üncü fıkrası uyarınca 4.080,00 TL maktu vekalet ücretinin hazineden alınarak sanıklar ... ve ...'a verilmesine,..."

Şeklinde yazılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına,”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,