Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/16448 K.2023/12438

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Bulancak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2013/14 Esas, 2016/220 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bulancak

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2013/14 Esas, 2016/220 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 06.01.2021 tarihli ve 2020/15247 Esas, 2021/450 Karar sayılı kararı ile.

"Sanığın karşılıklı kavga sırasında silahla ateş etmekten ibaret eyleminin, 5237 sayılı TCK'nin 106/2-a maddesine uyan silahla tehdit ve 170/1-c maddesinde düzenlenen genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturduğu ancak, aynı Kanun'un 44. maddesi uyarınca sadece daha ağır cezayı gerektiren silahla tehdit suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ve kanuni olmayan hukuki nitelendirme ile TCK'nin 170/1-c maddesindeki genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi" Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. C.

Bozma üzerine Bulancak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2022 tarihli ve 2021/677 Esas, 2022/208 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 29, 62 ve 53 üncü maddeleri ile 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri A. Eylemin meşru savunma kapsamında kaldığına, B. Lehe hükümlerin uygulanmamasının hatalı olduğuna, C. Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ... ile aralarında anlaşmazlık bulunan katılan sanık C.D.'nin olay tarihinde faklı araçlarla trafikte seyir halinde iken, yolun dar olması nedeniyle geçiş meselesi yüzünden tartışmaya başladıkları ve tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine, karşılıklı silah çekerek ateş açtıkları iddiasıyla açılan kamu davasında, katılan ifadesi, sanık savunması, tanık beyanları, Jandarma Kriminal Labaratuvarı'nın 2011/4998 ve 2011/5393 numaralı raporları ile tüm dosya kapsamından, sanığın çıkan tartışmada korkutmak amacıyla ele geçirilemeyen silahını ateşlediği kabul edilerek, tehdit suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Eylemin Meşru Savunma Kapsamında Kaldığı Yönünden Mahkemece, sanık savunması, katılan ifadesi ve özellikle tanık G.D.'nin beyanı değerlendirilerek, sanığın savunma amaçlı değil de korkutma amacıyla silahını ateşlediğinin kabul edilmesi ve sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması karşısında, meşru savunma hükümlerinin uygulanmamasında hukuka aykırılık görülmemiştir. B.

Lehe Hükümler Yönünden Mahkemece, sanığın duruşmadaki tutum ve davranışları ile yargılama sürecinde pişmanlık göstermemesi dikkate alınarak, tekrar suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat oluşmadığı gerekçesiyle, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmamasında, hukuka aykırılık görülmemiştir. C.

Sair Hususlar Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. D.

Bulancak

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2022 tarihli ve 2021/677 Esas, 2022/208 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; gerekçeli karar başlığında suç adının "Tehdit" yerine sehven "Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması" olarak yazılması ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hakkın sonuç ceza bakımından geçerli olmasına karşın, sanık hakkında tehdit suçundan kurulan yeni hükümden sonra kazanılmış hak nedeniyle 5 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesiyle yetinilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (D) numaralı bentte açıklanan nedenle Bulancak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2022 tarihli ve 2021/677 Esas, 2022/208 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği; gerekçeli karar başlığında suç adının "Tehdit" olarak değiştirilmesi,