Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/16665 K.2024/595

Keşan

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.09.2021 tarihli ve 2019/195 Esas, 2021/1201 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ile 62 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ile 62 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

5237 sayılı Kanun’un 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca hak yoksunluklarına ve hükmedilen cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 26.01.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesi uyarınca, 02.05.2023 tarihli ve 94660652-105-22-23530-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.06.2023 tarihli ve 2023/52435 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.06.2023 tarihli ve KYB-2023/52435 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Dosya kapsamına göre olay tarihinde sanık ...'ın müşteki ...'ın da olduğu iş yerine girip "... çık dışarı, senin ananı avradını sikeceğim" diyerek tüfek ile havaya ateş ettiği ve ateş etmesi sonucu iş yerine zarar verdiği biçiminde gerçekleşen olayda sanığın genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, silahla tehdit, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay

4. Ceza Dairesinin 14.09.2020 tarihli ve 2020/413 esas, 2020/9930 karar sayılı ilamında yer alan, " sanık ... inceleme dışı sanıklarla birlikte olay günü aralarında önceye dayalı husumet bulunan müşteki ....

6136 sayılı yasa kapsamındaki tabanca ile tehdit amaçlı ateş ettiklerinin kabul edilmesi karşısında, eylemin bir bütün halinde TCK'nın 106/2-a,c maddesinde tanımlanan birden fazla kişi ile birlikte silahla tehdit ve aynı Kanunun 170/1-c maddesinde tanımlanan genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturduğu, TCK'nın 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren birden fazla kişi ile birlikte silahla tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden.." şeklindeki açıklamalar karşısında, sanığın tüfek ile ateş etme eyleminin tek fiil olduğu,

tek olan eylemin 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a ve 170/1-c maddelerine uyan silahla tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturduğu ancak, anılan Kanun'un 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren silahla tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İnceleme konusu olayda; olay tarihinde hükümlü ...'ın şikâyetçi ... ...'ın da olduğu iş yerine girip "... çık dışarı, senin ananı avradını sikeceğim" diyerek tüfek ile havaya ateş ettiği ve ateş etmesi sonucu iş yerine zarar vermesi şeklinde gerçekleşen olayda, hükümlünün "genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, silahla tehdit, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme" suçlarından cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, hükümlünün tüfek ile ateş etmesi şeklindeki eyleminin tek fiil olduğu,

tek olan eylemin 5237 sayılı Kanun'un 106 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ile 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine uyan "silahla tehdit" ve "genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması" suçlarını oluşturduğu ancak, anılan Kanun'un 44 üncü maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren "silahla tehdit" suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Keşan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.09.2021 tarihli ve 2019/195 Esas, 2021/1201 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirdiği belirlendiğinden.