Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/16967 K.2024/971

İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2022 tarihli ve 2021/460 Esas, 2022/131 Karar sayılı kararı ile hükümlünün tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile hükümlü hakkında hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 150 inci maddesinin birinci fıkrasının yollamasıyla 106 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün istinaf edilmeksizin 01.04.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesi uyarınca, 07.05.2023 tarihli ve 94660652-105-34-14405-2022-KYB sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.06.2023 tarihli ve 2023/54785 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.06.2023 tarihli ve KYB-2023/54785 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanığın müsnet suçu 19/01/2006 tarihinde işlediği, hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ise 14/09/2010 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içerisinde 31/05/2014 tarihinde yeniden suç işlediği, 5271 sayılı Kanun'un 231/8-son cümlesi gereğince 14/09/2010 ila 31/05/2014 tarihleri arasında dava zamanaşımı süresinin durduğu, 31/05/2014 tarihinde zamanaşımının yeniden işlemeye başladığı,

suç tarihi olan 19/01/2006 tarihi ile hükmün açıklanarak mahkumiyet kararının verildiği 24/03/2022 tarihlerinden zamanaşımının durduğu 14/09/2010-31/05/2014 tarihleri arasındaki 3 yıl 8 ay 17 günlük süre çıkarıldığında 12 yıl 5 ay 18 günlük sürenin bulunduğu cihetle, 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gözetilmeden, sanık hakkında düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Hükümlünün eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 150 inci maddesinin birinci fıkrasının yollamasıyla 106 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla silahla tehdit suçu, aynı Kanun’un 66 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen 12 yıllık genel dava zamanaşımına bağlı olup,

hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilk kararın kesinleştiği 14.09.2010 tarihi ile hükmün açıklanmasına sebep olan ikinci suçun işlendiği 31.05.2014 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu da nazara alınarak suç tarihi olan 19.01.2006 tarihinden mahkemenin karar tarihi olan 24.03.2022 tarihinden önce bu sürenin geçmiş bulunması nedeniyle, mahkemesince zamanaşımı süresi dolduğundan davanın düşürülmesine karar verilmesi gerektiğinden kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2022 tarihli ve 2021/460 Esas, 2022/131 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden, hükümlü hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,