Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/17369 K.2024/1397

"Basit tehdit" suçundan hükümlünün 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ıncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 inci maddesinin birinci fıkrası ile 52 inci maddesi gereğince 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Konya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2022 tarihli ve 2021/774 Esas, 2022/197 sayılı Kararına karşı yapılan itirazların ayrı ayrı reddine ilişkin mercii Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.03.2022 tarihli ve 2022/221 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 31.03.2022 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 09.05.2023 tarihli ve 94660652-105-42-23429-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.07.2023 tarihli ve 2023/60894 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.07.2023 tarihli ve KYB-2023/60894 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre,

1-Sanığın adli sicil kaydındaki ilamların eski tarihli olduğu, kişiliği ile duruşmadaki tutum ve davranışları gerekçesiyle verilen hükmün açılanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararda kanuna aykırı bir yön bulunmadığından bahisle itirazın reddine karar verilmiş ise de,

Sanığın yargılamaya konu tehdit suçunu 22/11/2020 tarihinde işlediği, adli sicil kaydında yer alan İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/06/2008 tarihli ve 2008/145 esas, 2008/212 sayılı kararıyla hükmolunan hapis cezaları nedeniyle bihakkın tahliye tarihinin 09/11/2039, şartla tahliye tarihinin 11/11/2019 olduğu, anılan kararın infaz edilmediği, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi kapsamında 5 yıllık süre içerisinde yeniden suç işleyen ve tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/6-a bendinde yer alan, “Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması” koşulunun olayda gerçekleşmemiş olduğu gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

2-Tekerrüre esas sabıkası bulunduğu kabul edilen sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 58/3. maddesinde yer alan, "tekerrür halinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunur" hükmü uyarınca, atılı suçları düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 106/1.2.cümlesinde hapis veya adli para cezasının seçimlik olduğu gözetilerek, hüküm kurulurken adli para cezasının seçilmesi karşısında, yukarıda anılan gerekçe uyarınca sanık hakkında tekerrür hükümlerinin yanlış uygulandığı, bu durumda hapis cezasının seçilmesi zorunluluğu olduğu gözetilmeden, yazılı şeklide karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.İnceleme konusu olayda; hükümlünün, adli sicil kaydındaki ilamların eski tarihli olduğu, kişiliği ile duruşmadaki tutum ve davranışları gerekçesiyle verilen hükmün açılanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararda kanuna aykırı bir yön bulunmadığından bahisle itirazların ayrı ayrı reddine karar verilmiş ise de, hükümlünün, yargılamaya konu basit tehdit suçunu 22.11.2020 tarihinde işlediği, adli sicil kaydında yer alan İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.06.2008 tarihli ve 2008/145 Esas, 2008/212 sayılı kararıyla hükmolunan hapis cezaları nedeniyle bihakkın tahliye tarihinin 09.11.2039, şartla tahliye tarihinin 11.11.2019 olduğu,

anılan kararın infaz edilmediği, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi gereğince tekerrüre esas sabıkası bulunan hükümlü hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin altıncı fıkrasının (a) bendinde yer alan, “Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması” koşulunun olayda gerçekleşmemiş olduğu gözetilmeden, "itirazın kabulü" yerine, yazılı şekilde "reddine" karar verilmesi,

2. 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan "Tekerrür halinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adli para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunur" ve aynı Kanun'un 106 ıncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde yer alan "...veya sair bir kötülük edeceğinden bahisle tehditte ise, mağdurun şikayeti üzerine, altı aya kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, 11.11.2009 tarihinde kesinleşen İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.06.2008 tarihli ve 2008/145 Esas, 2008/212 sayılı kararının tekerrüre esas alınarak,

hükümlünün cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi ve seçimlik ceza olarak hapis cezasının seçilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde adli para cezasına hükmedilmesi,

Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.03.2022 tarihli ve 2022/221 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,