Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/17383 K.2023/12401

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

İlgili kararın kanun yararına bozulması

... Anadolu 61. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2022 tarihli ve 2022/226 Esas, 2022/491 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında yapılan yargılama sonunda, tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ıncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile 5237 sayılı Kanun'un 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, yine aynı Kanun'un 52 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 4.050 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 08.09.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesi uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 94660652-105-34-31089-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.06.2023 tarihli ve 2023/58007 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/58007 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Sanık hakkında temel cezanın 5237 sayılı Kanun’un 106/1. maddesinin 1. cümlesi uyarınca 6 ay hapis cezası olarak belirlenmesini müteakip, 5271 sayılı Kanun’un 251/3. maddesi gereğince 1/4 oranında indirim yapılarak 4 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesini takiben, 5237 sayılı Kanun'un 50/1-a maddesi uyarınca 135 gün adli para cezasına çevrilerek, aynı Kanun’un 52. maddesi gereğince paraya çevirme işlemi yapılırken günlüğü 20,00 Türk lirasından hesaplanmak suretiyle 2.700,00 Türk lirası adlî para cezası yerine, hesap hatası yapılmak suretiyle 4.050,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilerek fazla ceza tayininde, isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. İnceleme konusu hükümde, hükümlünün yargılama konusu tehdit eylemi için 5237 sayılı Kanun’un 106 ıncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesine göre temel cezanın “6 ay hapis cezası” olarak belirlendiği anlaşılmıştır.

3. Mahkeme tarafından belirlenen temel ceza miktarı üzerinden, 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca (1/4) oranında basit yargılama usulü hükümlerine dayalı indirim yapıldığı ve 5237 sayılı Kanun'un 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile aynı Kanun'un 52 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrildiği belirlenmiştir.

4. Hükümlü hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ıncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca belirlenen 6 ay hapis cezası üzerinden 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca (1/4) oranında indirim uygulanarak 4 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesini müteakiben 5237 sayılı Kanun'un 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile yine aynı Kanun'un 52 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 135 gün adli para cezasının günlüğü 20 TL'den olmak üzere,

sonuç cezanın "2.700 TL adli para cezası" yerine fazla ceza tayini ile "4.050 TL adli para cezası" olarak tespiti Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... Anadolu 61. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2022 tarihli ve 2022/226 Esas, 2022/491 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

“Sanığın tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ıncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca takdiren 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanık hakkında belirlenen temel cezadan 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 24 inci maddesi ile değiştirilen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca (1/4) oranında indirim uygulanarak 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının, sanığın sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun’un 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca paraya çevrilerek 135 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak hükmedilen 135 gün adli para cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 52 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca bir gün karşılığı takdiren 20 TL kabul edilerek neticeten 2.700 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına,”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,