Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/17405 K.2025/7533

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak; 1. Sanık hakkında kurulan hükümde, Konya 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 11.06.2013 tarihli ve 2012/1295 Esas, 2013/553 Karar sayılı ilamı ile doğrudan hükmedilen 2.000,00 TL adli para cezasının tekerrüre esas alındığı, bu hükmün miktar itibarıyle kesin nitelikte verilen doğrudan adli para cezası olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın başkaca tekerrüre esas sabıkası da bulunmadığı anlaşılmakla şartları oluşmadığı halde tekerrür hükümlerinin uygulanması,

2. Hükmolunan sonuç cezanın kısa süreli hapis cezası olduğunun anlaşılması karşısında sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50. maddesinde düzenlenen seçenek yaptırımlara çevirme tedbirinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,