Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/17590 K.2024/2622

Şantaj suçundan sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 107/1-2, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresi belirlenmesine dair İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.06.2013 tarihli ve 2006/93 esas, 2013/232 sayılı kararının itiraz edilmeden 24.06.2013 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 04.09.2013 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine,

hakkındaki hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Kanun’un 107/1-2, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.09.2022 tarihli ve 2022/329 Esas, 2022/411 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 13.05.2023 gün ve 94660652-105-34-4034-2023-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.07.2023 gün ve 2023/63266 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE

Somut olayda, sanığın eylemine uyan şantaj suçu için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımı süresinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresinin ise 12 yıl olduğu nazara alındığında, zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın mahkeme huzurunda savunmasının alındığı 27.04.2006 tarihinden, hükmün açıklandığı 22.09.2022 tarihine kadar geçen 16 yıl 4 ay 26 günlük süreden,

hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 24.06.2013 tarihi ile denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 04.09.2013 tarihi arasında geçen 2 ay 11 günlük durma süresi çıkarıldığında, bakiye kalan 16 yıl 2 ay 15 günlük sürede 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin tamamlandığı;

yine suçun işlendiği 21.02.2006 tarihinden kararın verildiği 22.09.2022 tarihine kadar geçen süreden durma süresi mahsup edildiğinde geriye kalan 16 yıl 5 ay 20 günlük sürede 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin de dolduğu gözetilmeden, kamu davasının düşmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 107/1-2 maddesinde düzenlenen şantaj suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e uyarınca hesaplanan 8 yıllık asli dava zamanaşımının (Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 24.06.2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 04.09.2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenmekle;

buna göre oluşan 2 ay 10 günlük durma süresi de dikkate alındığında) sanığın savunmasının alındığı tarih olan 27.04.2006 ile hükmün açıklandığı 22.09.2022 tarihi arasında gerçekleştiği gözetilmeden, sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden KABULÜ ile, İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.09.2022 tarihli ve 2022/329 Esas, 2022/411 sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun'un 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle;

sanık hakkında şantaj suçundan verilen mahkumiyet kararının, 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, hükmolunan cezanın çektirilmemesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,