KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2023/17882 E., 2025/7868 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Eylül 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2021/455 E., 2022/644 K.
- Suç
- Tehdit
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
231 kelime·1 dk okuma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Ceza yargılaması sonucunda mahkûmiyet kararının verilebilmesi için suç oluşturan fiilin sanık tarafından işlendiğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak, herkesi inandıracak şekilde kanıtlanması ve şüphenin masumiyet karinesinin gereği olarak sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği (Türkiye Cumhuriyeti Anayasası 38/4. maddesi, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi 6/2. maddesi, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi 11. maddesi) de nazara alınarak somut olay değerlendirildiğinde, sanık ile katılanın olay tarihinde evli oldukları ancak ayrı yaşadıkları, sanığın baba kız olan katılanları tehdit ettiğinin iddia edildiği,
sanığın savunmasında üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan ettiği, tarafların arasında husumet bulunduğu, farklı tarihlerde adli yargıya intikal eden şikayetlerin söz konusu olduğu dikkate alındığında; katılanların tehdit iddiasına ilişkin olarak, sanığın katılanları tehdit ettiğine ilişkin soyut beyanlarını destekleyen tanık beyanı bulunmadığı gibi, sanığın mahkûmiyetini gerektirecek her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından, sanık hakkında beraat hükmü yerine yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2023/17882, K. 2025/7868, 24 Eylül 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama