Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/18576 K.2024/4249

Hakaret ve tehdit suçlarından sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 106/1, 125/1, 125/4, 62/1 (2 kez), 50/1-a ve 52/2.(2 kez) maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adli para ve 1.740,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2014 tarihli ve 2014/488 Esas, 2014/807 Karar sayılı kararının 26.12.2014 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 08.06.2017 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine,

hükmün açıklanması ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 106/1, 125/1, 125/4, 62/1 (2 kez), 50/1-a ve 52/2.

(2 kez) maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adli para ve 1.740,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/52 Esas, 2021/27 Karar sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 16.08.2023 gün ve 94660652-105-64-6023-2023-Kyb sayılı sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22.09.2023 gün ve 2023/93502 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE

1982 Anayasası'nın 141. maddesinde “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.” ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 34/1. maddesinde “Hâkim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil, gerekçeli olarak yazılır. Gerekçenin yazımında 230. uncu madde göz önünde bulundurulur. Kararların örneklerinde karşı oylar da gösterilir.” şeklinde yer alan düzenlemeler ile,

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 19.12.2022 tarihli ve 2022/11598 Esas, 2022/10098 Karar sayılı ilamında yer alan "Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Hadjianastassiou/Yunanistan, 16.12.1992. Van de Hurk/Hollanda, 19.04.1994. Hiro Balani/İspanya 09.12.1994.

Ruiz Torija/İspanya, 09.12.1994) kararlarında, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34. ve 230. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.05.2015 tarih ve 2014/145 Esas, 2015/145 Karar sayılı kararı gereğince mahkemenin gerekçeli kararında iddia, savunma, tanık beyanları ve diğer deliller somut olarak açıklanarak suçun öğeleri, kanıtlandığı kabul edilen olaylar denetime elverişli şekilde gösterilerek ve deliller tartışılarak mahkemenin ulaştığı sonuç sanık, mağdur, Cumhuriyet savcısı ve diğer okuyan herkesi tatmin edici olması gerekirken,

eksik ve yetersiz gerekçe ile 5271 sayılı CMK'nın 34. ve 230. maddelerine aykırı karar verilmesi" şeklindeki açıklamalara yer verildiği,

Somut incelemeye konu dosyada, sanığın katılana karşı işlediği hakaret ve tehdit suçları nedeniyle Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, sanığın suç oluşturduğu kabul edilen fiili, bunun nitelendirilmesi ve maddi olayın oluş şekli ile elde edilen kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçlar ortaya konularak denetime ve incelemeye esas bir karar verilmesi gerekirken, "sanığın suçunu işlediği sabit olduğu" şeklindeki yetersiz gerekçeyle hüküm kurulmak suretiyle karar verilmesinde isabet görülmediğinden, anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden KABULÜ ile, Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/52 Esas, 2021/27 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,