Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/18612 K.2023/14699

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Söke Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 01.03.2013 tarihli iddianamesi ile; sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

B. Söke 2. Sulh Ceza Mahkemesinin, 18.04.2014 tarihli ve 2013/116 Esas, 2014/198 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 3.740,00TL adli cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

C. Söke 2. Sulh Ceza Mahkemesinin, 18.04.2014 tarihli ve 2013/116 Esas, 2014/198 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 02.10.2019 tarihli ve 2015/15757 Esas, 2019/14993 Karar sayılı kararı ile;

"02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,"

Nedeniyle sair yönleri incelenmeyen hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

D. Söke 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2020 tarihli ve 2019/495 Esas, 2020/600 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 3.740,00TL adli cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

E. Söke 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2020 tarihli ve 2019/495 Esas, 2020/600 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 28.03.2023 tarihli ve 2023/9855 Esas, 2023/9608 Karar sayılı kararı ile;

"17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında,

temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden. Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 ve devamı maddeleri gereğince yeniden hukuki değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması"

Nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

F. Söke 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2023 tarihli ve 2023/279 Esas, 2023/373 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 3.740,00TL adli cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri 1. Dosyada sanığın tehdit suçunu işlediğine ilişkin somut delil bulunmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği, 2. Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ... ile katılanlar ..., ..., ... ve ...'in aynı apartmanda oturdukları, sanık ve katılanlar arasında apartmanda gürültü çıkarma ve sair meselelerden dolayı geçimsizlik bulunduğu, olay tarihinde taraflar arasında çıkan tartışmada sanığın katılanlara hitaben "hepinizi bu apartmanda cayır cayır yakarım, geberir gidersiniz, ölümünüz benim elimden olacak.." şeklinde tehditte bulunduğu anlaşılmıştır.

2. Katılanların aşamalarda birbirleriyle uyumlu beyanlarda bulundukları görülmüştür.

3. Sanık savunmalarında üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

4. Tanık M. E.'nin katılanların beyanını doğrulayan beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

5. Kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

6. Mahkemece takdiren basit yargılama usulünün uygulanmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Katılanların aşamalarda birbirleriyle uyumlu beyanları, sanık savunmalası, tanık M.E.'nin katılanların beyanlarını doğrulayan beyanları ve kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar karşısında, sanığın zincirleme şekilde tehdit eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Söke 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2023 tarihli ve 2023/279 Esas, 2023/373 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,