Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/18636 K.2025/6704

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Ankara 36. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.06.2022 tarih 2020/380 Esas, 2022/154 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 149/1-c-d, 62, 53, 58, 63. maddeleri gereğince ayrı ayrı verilen 9'ar yıl 2'şer ay hapis cezaları ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstinaf

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 08.02.2023 tarihli ve 2022/2177 Esas, 2023/332 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanıklar Müdafilerinin Temyiz İstemi Mağdurun çelişkili beyanlarına itibar edilerek istikrarlı sanık savunmalarına rağmen mahkûmiyet hükmü kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında, sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re'sen incelenmesi gereken hususlar yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 ve 289. maddeleri uyarınca yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ayrı ayrı ONANMASINA,