Karar Özeti
6. Ceza Dairesi 2023/18702 E. , 2025/4886 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/5098 E., 2023/962 K. SUÇ : Nitelikli yağma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin
Karar Detayı
6. Ceza Dairesi 2023/18702 E. , 2025/4886 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/5098 E., 2023/962 K. SUÇ : Nitelikli yağma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.11.2021 tarihli ve 2021/152 Esas, 2021/467 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 149/1-h, 35 ve 62. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. B. İstinaf Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 02.03.2023 tarihli ve 2021/5098 Esas, 2023/962 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık müdafiinin temyiz istemi, yağma suçunun unsurlarının oluşmadığına, hukuki alacağın tahsilil amacıyla yağmaya teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiğine yöneliktir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimler kurulunun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 1.Mağdurun soruşturma aşamasındaki ilk şikâyet beyanında sanığın kendisinden 500,00 TL rakı parası istediğini ve kabul etmemesi üzerine kendisini yaraladığını beyan ettiği, akabinde ek soruşturma beyanında kendisinin sanığa borcu olduğunu, sanığın bu parayı istediğini ve aralarında bu nedenle tartışma çıktığını beyan ettiği, sanığın savunmalarında pazarda sebze meyve sattığını ve mağdurun kendisinden veresiye aldığı ürünlerin parasını istediğini beyan ettiği, mahkeme huzurunda mağdurun sanığın kendisinden 140,00-170,00 TL civarında olan alacağını istediği beyanını tekrar ederek şikâyetçi olmadığını belirttiği görülmekle, sanık hakkında şartları oluşmasına karşın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 150/1. maddesinde yer alan hukuki alacağın tahsili amacıyla yağma hükümlerinin uygulanmaması; 2.Kabule göre ise; beyanlarda geçen para miktarı karşısında aynı Kanun'un 150/2. maddesinde yer alan değer azlığı hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a. maddesi uyarınca Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,06.05.2025 tarihinde karar verildi.