Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/18794 K.2025/4379

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin bu kapsamda olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 28.02.2020 yerine 06.03.2020 olarak yazılması mahallinde giderilebilir yazım hatası kabul edildiğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak.

Sanığın dayısına bir adet bilezik verdiği, dayısının vefat etmesi sebebiyle bu bileziği annesinden istediğinin anlaşıldığı, sanığın Mahkemedeki savunmasında "ben annemden miras yolu ile kalan paradan bilezikleri kardeşi olması nedeni ile ödemesini istedim." şeklinde beyanda bulunduğunun anlaşılması karşısında, dayının vefatı sebebiyle veya dede dolayısıyla miras kalıp kalmadığı taraflardan da sorulup etraflıca araştırılarak sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 150 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hukuki ilişkiye dayanan alacağını tahsil amacıyla tehdit hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,