Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/18903 K.2025/4893

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.01.2023 tarihli ve 2022/328 Esas, 2023/11 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-d, 35/2, 53, 58. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B. İstinaf Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

8. Ceza Dairesinin, 10.03.2023 tarihli ve 2023/511 Esas, 2023/750 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A.

Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Bölge adliye mahkemesinin vermiş olduğu kararın usul ve esasa aykırı olduğuna, sanığın evlilik birliği içinde edinilmiş mal olan mal varlığından sadece kendine payına düşen kısmı istediğine, mağdura karşı şiddet göstermediğine, aksinin ispatının dosya kapsamında olmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, suçun kanuni unsurlarının oluşmadığına, sanığın ikinci kez mükerrir olma durumunun bulunmadığına ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık ile mağdurun olay tarihinde kendi beyanları ve Uyap Yargı Ağı Projesi (UYAP) sistemi üzerinde yapılan incelemede Finike Asliye Hukuk Mahkemesi 2020/159 Esas sayılı dosyasıyla boşanma davalarının bulunduğu, sanığın gerek soruşturma gerekse de mahkeme aşamasındaki savunmasında evlilik birliği içinde edindikleri mallardan kendi payını almak istediğini belirtiği, mağdur her ne kadar mahkeme aşamasında kıskançlık sebebiyle tartıştıklarını, kendisinin tartışma üzerine eve kaçması nedeniyle evden çıkması için sanığın kendisine "bana 10.000, 00 TL vereceksin, her ayda 5.000,

00 TL para vereceksin" dediğini beyan etmişse de olayın sıcağı sıcağına alınan emniyette ve savcılık beyanında sanığın kendisinden mahkemede benden mal isteme diyerek tartışmaya başladıklarını, akabinde kendisini darp ederek "seni öldürürüm, bana 10.000,00 TL vereceksin ve her ayda 5.000,00 TL para ödeyeceksin" dediğini beyan ettiği, sanığın annesi tanık Fatma ve oğlu Gürsel'in de mağdurun soruşturma aşmasındaki beyanlarını doğruladıkları anlaşılmıştır.

Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanık ile mağdurun evlilik birliği içerisinde edindikleri mallarla ilgili anlaşmazlığın olduğu anlaşılmakla.

İlk derece mahkemesince sanığın evlilik birliği içerisinde edindikleri mallardan kendi payını mı istediği yoksa mağdurun edindikleri mallardan hak talep etmemesini isteyerek mağdurun payını da mı istediği hususunun tartışılmadığı anlaşılmakla sanığın kendi payını istemiş olduğu hususunda kanaate varılması halinde tarafların, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun eşler arası mal rejimini düzenleyen hükümlerine göre evlenmeden önce veya sonra (noterde düzenleme veya onaylama şeklinde) 'mal rejimi sözleşmesi' yapıp yapmadıkları, yada evlenme başvurusu sırasında hangi mal rejimini seçtiklerini yazılı olarak bildirmiş olup olmadıkları,

sözleşme yapmışlar ise kanunda belirlenen diğer rejimlerden birini kabul edip etmedikleri, böyle ise hangisini seçtikleri ve bu rejime ilişkin düzenlemeler kapsamında suça konu edilen altınların kime ait olduğu hususlarının etraflıca araştırılması, mal rejimi sözleşmesi yapılmamış ise eşler arasında edinilmiş mallara 'katılma rejimi'nin uygulanması asıl olacağından, evlilik birliği devam ederken paydaş oldukları malların boşanma süreci ile 5237 sayılı Kanun'un 150/1. maddesi kapsamında bir hukuki ilişkiye dayalı alacağa konu olup olmayacağının tartışılması/değerlendirilmesi,

sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur. Kabule göre de.

Dosyada bulunan 04.07.2022 tarihli Kamera Çözüm Tutanağından sanığın mağduru darp eyleminin konutun dışında gerçekleştiği anlaşılmakla olayın meydana geldiği yerin konutun eklentisi olup olmadığı tespit edilerek sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 148/1. maddesinde düzenlenen "Yağma" suçu kapsamında mı yoksa yağma suçunun konutta işlenmesi hali olan aynı Kanun'un 149/1-d maddesinde düzenlenen "Nitelikli yağma" suçu kapsamında mı kaldığı değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Elmalı Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi