Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/19124 K.2025/5801

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Katılan, şikâyetçi ve Mağdur beyanları, sanıkların savunması, tanık beyanları, olay yeri kamera görüntülerini içerir tutanak gibi deliller karşısında, sanıkların eyleminin sabit olduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafiinin "suçun niteliğinin tayininde ve kanıtların takdirinde yanılgıya düşüldüğüne, eksik soruşturmaya, kanıtların mahkûmiyet kararı verilmesine elverişli olmadığına" ilişkin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak, Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “sanıklardan ve suça sürüklenen çocuklardan eşit olarak” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 326/2. maddesine aykırı hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur. Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen yargılama giderinin tayinine ilişkin hata dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanıklar müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 10.06.2020 tarihli ve 2017/750 Esas, 2020/788 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği yargılama giderlerine ilişkin bölüme, "Sanıklar ve Suça sürüklenen çocuğun sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına" ibaresi yazılması suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak,