Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/19192 K.2025/9489

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 331/4. maddesi kapsamında, adli tatile rastlayan sürelerin işlemeyeceği, tebligat adli tatilden önce yapılmış ve sürenin sonu adli tatil içine denk geliyorsa, temyiz süresinin, adli tatilin bitiminden itibaren üç gün uzatılmış sayılacağı, bu nedenle sanığa 19.07.2023 tarihinde tebliğ edilen gerekçeli karara yönelik sanık müdafiisinin 04.09.2023 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu,

temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı belirlenerek, gereği düşünüldü: Hükmedilen cezası süresine göre sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 318. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

Hükmün aleyhe bozulması halinde davaya yeniden bakacak mahkemece sanığa bozmada belirtilen ve aleyhine sonuç doğuracak olan hususlarda beyanda bulunma, kendisini savunma ve bu konudaki kanıtları sunma olanağı tanınmasının zorunlu olduğu dikkate alınmadan 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesinin yollaması ile 1412 sayılı Kanun'un 326/2 maddesine aykırı davranılarak sanığın bozma ilamına karşı savunması alınmadan, yazılı şekilde karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,