Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/19195 K.2024/2731

Hükümlü hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.01.1991 tarihli ve 1990/110 Esas, 1991/5 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yağma suçundan, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (765 sayılı Kanun) 495. maddesi delaletiyle 497/2, 522/1, 31, 33, 59, 40. maddeleri uyarınca 17 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.01.1991 tarihli ve 1990/110 Esas, 1991/5 Karar sayılı kararı Yargıtay

6. Ceza Dairesinin 29.05.1991 tarihli kararı ile onanarak, kesinleşmiştir. 3. İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.01.2022 tarihli ve 2022/25 Esas, 2022/33 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)149/1-a-c-h, 62, 53/1, 63/1. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4. İzmir

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.01.2022 tarihli ve 2022/25 Esas, 2022/33 Karar sayılı kararının hükümlü müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 01.03.2023 tarihli ve 2022/2626 Esas, 2023/8996 Karar sayılı kararı ile.

"5237 sayılı Kanun'un 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından.

(1) numaralı paragrafta açıklanan olayda; hükümlü hakkında 765 sayılı Yasanın 497/2, 522/1, 59. maddeleri ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun'un yağma suçunu düzenleyen 149/1-a-c-d-h maddesinin yanında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu düzenleyen 109/2-3-a-b maddesi uygulama yapılmak suretiyle lehe hükmün tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden hükümlü hakkında sadece nitelikli yağma suçundan hüküm kurulması," Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 5. İzmir

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.06.2023 tarihli ve 2023/141 Esas, 2023/303 Karar sayılı kararı ile, "İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı Ağır Ceza İlamat Masası'nın 14/01/2022 tarih ve 2016/1-489 ilamat nolu yazısı gereğince UYARLAMA TALEBİNİN REDDİNE ve mahkememizin 1990/110 E - 1991/5 K sayılı 25/01/1991 tarihli kararımız ile verilen mahkumiyet kararının AYNEN İNFAZINA," karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri 1.Uyarlama talebinin kabulüne karar verilmesi gerektiğine, 2.Vesaire, İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Hükümlü ...'un, temyiz dışı hükümlü ... ve kimliği tespit edilemeyen şahıslarla 18.05.1989 tarihinde saat 02.30 sıralarında katılan ...'ye ait ... ... köyünde bulunan deri fabrikası yakınına 35 .. ... plakalı kamyonet ile geldikleri, kamyoneti 100-150 metre kadar uzağa park ettikleri, temyiz dışı hükümlü ... ile hükümlü ...'un fabrikanın duvarından içeriye atladıkları, giriş kapısını açarak içeriye girdikleri, temyiz dışı hükümlü ...'nun elindeki silahı doğrultarak iş yeri çalışanı ...'un, ...'in ve ...'in ellerini bağladıkları ve etkisiz hale getirdikleri, sonrasında kimliği tespit edilemeyen şahıslarında fabrika içerisine girdikleri,

katılana ait 5100 adet deriyi kamyonete yükledikleri ve olay yerinden ayrıldıkları, anlaşılmıştır. 2.Hükümlü hakkında yağma suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 497/2, 522/1, 31, 33, 59, 40 maddeleri uyarınca kurulup Yargıtay

6. Ceza Dairesince onanmak suretiyle kesinleşen hükmünden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9 uncu maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu uyarlama talebinin reddi kararında herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir