Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/19234 K.2024/3643

Tehdit suçundan sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-1. cümle, 43/1, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.740,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun’un 58 inci maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Ankara 40. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.12.2018 tarihli ve 2018/321 esas, 2018/255 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 18.08.2023 gün ve 94660652-105-06-32090- 2022-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.09.2023 gün ve 2023/94329 sayılı kanun yararına bozma talebi ile Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE

Dosya kapsamına göre; 1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/1. maddesindeki "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez." şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun'un 58/3. maddesindeki "Tekerrür halinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunur" şeklindeki düzenleme nazara alındığında, mahkemece mükerrir kabul edilen sanık hakkında anılan Kanun'un 106/1-1. cümle uyarınca hüküm kurulurken hapis cezasının seçilmesi gerektiğinin dikkate alınmamasında,

2- Kabule göre;

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 26.06.2019 tarihli ve 2019/29870 esas, 2019/10061 karar sayılı ve Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 14.01.2020 tarihli ve 2019/13304 esas, 2020/496 karar sayılı ilamların da belirtildiği üzere, sanığın mükerrir olduğu kabul edilerek 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmiş ise de; sanık hakkında adlî para cezasına hükmedilmesi karşısında, anılan Kanun'un 58 inci maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesinde, isabet görülmediğinden, anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A. (I) Numaralı bozma talebine yönelik

5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun cezası seçimlik olmayıp kanun maddesinde hapis cezası öngörüldüğünden, somut olayda 5237 sayılı Kanun'un 58/3. maddesinin uygulanmasının zorunlu olmadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki (I) numaralı düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

B. (II) Numaralı bozma talebine yönelik ise

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmüş olduğundan KABULÜ ile Ankara 40. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.12.2018 tarihli ve 2018/321 esas, 2018/255 karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiyle;