Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/19843 K.2025/9295

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği görüşüldü;

Sanığın hükmü yasal süreden sonra verdiği 17-23.05.2023 tarihli temyiz dilekçeleri ile ilgili olarak Bölge Adliye Mahkemesi tarafından temyiz isteminin süre yönünden reddine dair ek karar verilmiş ise de; sanığın yüzüne karşı verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasında, sanığın karar tarihi olan 02.03.2023 tarihinde başka suçtan dolayı hükümlü olarak cezaevinde bulunması nedeniyle.

“5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 263/1. maddesi gereğince cezaevinde bulunan hükümlünün, bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurabileceği" hususuna yer verilmediği, bunun yanında kararda ayrıca, "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 295/1. maddesi gereğince gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 gün içinde hükmü temyiz olunan mahkemeye temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe verilebileceği" hususunun açıklanmamış olduğunun anlaşılması karşısında;

sanığın 17-23.05.2023 tarihli temyiz talepleri süresinde kabul edilip temyiz isteminin reddine dair 09.06.2023 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince silahla tehdit ve hakaret suçlarından verilen mahkûmiyet kararlarına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ve sanığın istinaf taleplerinin kabulü ile, duruşmalı yapılan inceleme neticesinde Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen mahkûmiyet kararlarının 5271 sayılı Kanun'un 286/2. maddesinde yer alan istisnalar arasında yer almadığı anlaşıldığından, tebliğnamede yer alan ret istemli görüşe iştirak edilmemiştir.

Bölge adliye mahkemesince sanığın yüzüne karşı verilen karara yönelik sanığın 17-23.05.2023 tarihli dilekçeler ile temyiz isteminde bulunduğu fakat temyiz dilekçelerinde temyiz nedeni gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesinin karar eteğinde "Temyiz edenlerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 295/1. maddesi gereğince temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen 15 günlük sürenin bitmesinden itibaren 7 gün içinde hükmü veren Daireye bir dilekçe verilmesi ya da zabıt katibine beyanda bulunup tutanak tutturup,

hakime onaylatmak veya bir başka ilk derece Ceza Mahkemesi ya da Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi aracılığıyla ek dilekçe vermek, cezaevinde bulunan hükümlünün, bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak veya bu hususta bir dilekçe vermek suretiyle.

Yargıtay ilgili ceza dairesine temyiz yasa yoluna başvurma hakkı açık olmak üzere" şeklinde açıklama olmadığının anlaşılması karşısında; sanığa gerekçeli kararın, 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesi gereğince 7 gün içerisinde temyiz gerekçelerini bildirmesi,

bildirmediği takdirde başvurunun sebep yokluğundan reddedileceği ihtarı taşıyan meşruhatlı davetiye tebliği ile tebliğ tebellüğ evrakının ve dilekçe sunması halinde temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenerek bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının geri gönderilmek kaydıyla Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,