Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/2003 K.2023/10700

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.02.2020 tarih 2020/716 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a, 43/1, 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2021 tarihli ve 2021/318 Esas, 2021/456 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106/1, 43/1, 62, 53, 58 inci maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 24.05.2022 tarihli ve 2021/1988 Esas, 2022/1579 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak sanığın silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’ un 106/2-a, 43/2, 29, 62, 53, 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri Lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın alınan savunmasında, "kızım için ölürüm de öldürürüm de şeklinde beyanda bulundum" demek sureti ile suçunu tevil yollu kısmen ikrar ettiği ancak alınan savunmasında, devamlı suretle yanında bıçak taşıdığını belirttiği, üst aramasında ele geçen bıçağın da emanete alındığı, ancak sanığın tehdit suçunu işlerken silah gösterdiğine dair aralarında husumet bulunan katılanlar beyanı dışında başkaca bir delilin mevcut olmadığı, sanığın aşamalara vermiş olduğu savunmasının benzer mahiyette olduğu, üzerinden bıçak ele geçmesinin atılı silahla tehdit suçunu işlediği yönünde karine olamayacağı, olay anını gören, duyan, görgü tanığının olmadığı,

kamera kaydının bulunmadığı bu hali ile silahla tehdit suçu yönünden dosya kapsamında yeterli ve kesin delil bulunmadığı ancak, sanığın alınan savunmasında da katılanlara yönelik zincirleme biçimde ölürüm de öldürürüm de şeklindeki sözleri sarf ettiğine dair katılan beyanlarını destekleyen ikrar mahiyetinde savunmasının tehdit suçu yönünden yeterli delil olduğu,

bu hali ile mahkemece sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 106/1-1inci maddesi gereğince tehdit suçunu içerdiği ve tek bir eylem ile birden fazla mağdura karşı aynı anda gerçekleştirmesi nedeniyle zincirleme suç hükümleri kapsamında değerledirilmesi gerektiği ilk derece mahkemesince kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ...'ün katılan ... ... ile resmi nikahlı evli olduğu, katılan ...'in sanığın kayınbabası olduğu, olay günü sanığın eşi ... ve kayınpederi ile çocuk meselesi yüzünden tartıştıkları, sanığın, katılan ...'a yönelik olarak "seni öldürürüm" şeklinde söz söyleyerek tehditte bulunduğu yine ...'ya yönelik olarak da bıçak göstererek "bu gece ya ben öleceğim ya sizden biri" şeklinde söz söyleyerek silahla tehditte bulunduğu olayın bu şekilde olduğu anlaşılmakla sanığın her iki katılana karşı zincirleme silahla tehdit eyleminde bulunduğu Bölge Adliye Mahkemesince kabul edilmiştir.

2. Sanığın savunmalarında elinde bıçak bulunduğu yönündeki ikrarı, bıçakla tehdit yapıldığı yönündeki ihbar tutanağı, kolluk tarafından bıçağın sanıktan ele geçirilmiş olması, katılan beyanları nazara alındığında sanığın katılan ...'ya silahtan sayılan bıçak göstererek silahla tehditte bulunduğu, katılan ...'a yönelik olarak "seni öldürürüm" diyerek ölümle tehditte bulunduğu sanığın katılanlara yönelik olarak eyleminin kül halinde silahla zincirleme tehdit suçunu oluşturduğu kanaatine varılmıştır.

3. Her ne kadar sanık bıçakla tehdit etmediğini belirtmişse de sanığın üzerinde bıçak bulundurduğu yönündeki kabulü, sanığın bıçakla tehditte bulunduğu yönündeki ihbar tutanağı, bıçağın sanıkta ele geçmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın katılan ...'ya silahtan sayılan bıçak göstererek tehditte bulunduğu, katılan ...'a karşı ölümle tehditte bulunduğu nazara alınarak sanığın savunmasına itibar edilmemiştir.

4. Sanığın katılanlarla çocuk meselesinden tartıştığı, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespit edilemediği, bu husustaki şüphe sanık lehine değerlendirilerek sanık hakkında haksız tahrik hükümleri uygulanmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahkemece sanık hakkında lehine sonuçlar içeren ilgili kanun maddelerinin değerlendirildiği, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği takdiri indirim uygulandığı, ancak sanığın tekerrüre esas mahkûmiyetinin bulunması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi kapsamında seçenek yaptırımlar ve 51 inci maddesi kapsamında erteleme müesseseleri ile 5271 sayılı Kanun' un 231 inci maddesinde yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesi yönünden.

"Sanığın geçmişteki tekerrüre esas sabıkaları, suçun işlenmesindeki özellikler, sanığın geçmişteki sabıkalarına göre bir daha suç işlemeyeceği yönünde kanaat oluşmadığından.." şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeler ile lehe hükümlerin uygulanmamasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 24.05.2022 tarihli ve 2021/1988 Esas, 2022/1579 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile resen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun 'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ... 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,