Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/20954 K.2025/9410

I.Şikâyetçi sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz istemi yönünden, Sanık hakkında hakaret suçundan verilen doğrudan para cezasının miktarı itibariyle, 5320 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi gereğince temyiz yolu kapalı olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un Geçici 2 ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddeleri uyarınca temyiz isteminin Tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II.Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz istemi yönünden, Yapılan ön inceleme neticesinde; ilk derece mahkemesince, şikâyetçi sanık ...'ın davaya katılmasına karar verilmemiş ise de, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan şikâyetçi sanığın, davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin üçüncü fıkrasında öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son usuli işlem olan sanığın savunmasının alındığı 03.12.2015 tarihi ile inceleme tarihi arasında gerçekleşmiş olduğu, ancak sanığın lekelenmeme hakkı kapsamında beraat hükmünün onanmasının sanık lehine olduğu gözetilerek yapılan incelemede;