Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/21104 K.2025/10211

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Temyiz Talebi Hakkında

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz istemleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak; Sanık lehine yapılan temyiz başvurusu üzerine sanık hakkında bozma sonrası tekerrüre esas alınan Tokat Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/193 Esas ve 2015/515 Karar sayılı ilamındaki 1 yıl 4 ay 25 gün hapis cezasına ilişkin mahkûmiyetin, bozma öncesi tekerrüre esas alınan Tokat 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/116 Esas ve 2015/436 Karar sayılı ilamındaki konu 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezasına ilişkin mahkûmiyetten daha ağır olduğu ve sanığın kazanılmış hakkı gözetilmeden söz konusu ilamın tekerrüre esas alınması, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Açıklanan nedenle Tokat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2023 tarihli ve 2023/547 Esas, 2023/1064 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği verdiği yetkiye dayanılarak,

hüküm fıkrasındaki sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısıma “5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktar bakımından sanığın kazanılmış hakkının " 1 yıl 2 ay 17 gün" olarak gözetilmesine,'' ibaresi eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,