Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/21172 K.2024/3947

Tehdit suçundan sanık ...'nun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.02.2022 tarihli ve 2019/443 esas, 2022/50 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 30.10.2023 gün ve 94660652-105-10-20144-2023-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13.12.2023 gün ve 2023/119439 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE

Dosya kapsamına göre, Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/02/2022 tarihli kararının gerekçe kısmında, “...Sakın bir hata yapayım deme .... Evine kadar burasını terkedeceğini söylemişsin.

Ben sana terket mi dedim ...", "Sakın bir hata yapayım deme ..., bana zarar gelmesin sakın sakın", "ben içeri girecem ya sonra", "şikayet edersen beni dünya tutamaz", "işte o zaman kaçsan da bulurum", "alacaklarım da senin olur ama sen göremezsin","bak sana neler yapacam sen gör","bak benim ailemin psikolojisini nasıl bozdun senin de bozulacak abicim","kan dökülür başka birşey olmaz","bak bana her tarafı cehenneme çevirtirsin", "kim kimi vurursa ölen yatar kalan yatar","gerekirse adamın canını vallahi alırım" şeklinde sanığın mağdura tehdit içerikli mesajlar çektiğinin ... olduğu,

sanığın bu mesajları aynı gün mü farklı günler mi attığının anlaşılamadığı bu nedenle tek bir eylem kabul edildiği, bu haliyle sanığın 5237 sayılı Kanun'un 150/1. yollamasıyla 106/2-a maddesinde düzenlenen tehdit suçundan cezalandırılmasına,

eylemin yoğunluğu, sanığın kastının ağırlığına göre teşdiden artırım yapılmasına karar verilmiş..." şeklinde gerekçe ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 150/1. maddesi yollamasıyla 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçundan cezalandırıldığının belirtilmesine karşın, hüküm kısmında bu husus gözetilmeden sanığın 5237 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde yer alan tehdit suçundan cezalandırılmasına karar vermek sureti ile gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılmasında isabet görülmediğinden, anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden KABULÜ ile, Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.02.2022 tarihli ve 2019/443 esas, 2022/50 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,