Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/2191 K.2023/12164

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Çocuk Mahkemesinin, 02.03.2021 tarihli ve 2020/101 Esas, 2021/67 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delâletiyle aynı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 21.06.2022 tarihli ve 2021/891 Esas, 2022/1891 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin ve katılan vekilinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 280/1-a ve 303. maddelerinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca tamamen KALDIRILMASINA, yüklenen suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiği sabit olmadığından CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz İstemleri Mahkûmiyet kararının eksik inceleme sonucu verildiğine İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılanın, korona virüs tedbirleri kapsamında 23.03.2020 günü saat 18.30 sıralarında yurda getirildiği, suça sürüklenen çocukların ise katılanın kaldığı odadan karantina sebebiyle başka odaya alındıkları bunun üzerine suça sürüklenen çocukların katılana hitaben "sen geldin düzenimizi bozdun huzurumuzu bozdun seni döveceğiz" dedikleri akabinde katılanın banyoya girdiği ve katılan banyodan çıktıktan sonra suça sürüklenen çocukların camdan uzanarak katılanın yüzüne vurarak darp ettikleri maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2. Katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığına dair adli tıp raporu dosya arasındadır.

3. Suça sürüklenen çocuklar atılı suçu inkar ederek katılana camdan "hoş geldin" dediklerini iddia etmişlerdir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; soruşturma aşamasında tanzim edilen tutanak içeriklerine göre katılanın, suça sürüklenen çocuklar tarafından tehdit edildiğine dair görevlilere bir beyanda bulunmaması, tutanak mümzi olan kurum görevlilerinin de tanık sıfatıyla kovuşturma aşamasında alınan beyanlarında katılanın, suça sürüklenen çocukların kendisini tehdit ettiğini söylediğinden bahsetmemeleri karşısında, katılanın beyanları haricinde, suça sürüklenen çocukların inkara yönelik savunmalarının aksine, atılı suçu işlediklerine dair haklarında her türlü şüpheden uzak, mahkûmiyetlerine yeterli,

kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden beraatleri yerine yazılı gerekçeler ile mahkûmiyetlerine karar verilmesi yasaya aykırı ve suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin istinaf itirazları bu yönüyle yerinde ise de;

Belirtilen bu hukuka aykırılık, olayın daha fazla araştırılmasına veya aydınlatılmasına ihtiyaç duyulmadan 5271 sayılı CMK'nın ve 280/1 ve 303/1-a maddeleri uyarınca yeniden yargılamayı gerektirmeksizin düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan;

Suça sürüklenen çocukların birden fazla kişi ile tehdit suçundan mahkûmiyetlerine ilişkin hükümlerin tümüyle ortadan kaldırılarak yüklenen suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı anlaşıldığından, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince suça sürüklenen çocukların beraatlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamı incelendiğinde aralarında suça sürüklenen çocukların, katılanı tehdit ettiğine dair katılanın iddiasını destekleyecek görgü tanığı ve yahut suça sürüklenen çocuklar aleyhine her hangi bir delil mevcut değildir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararlarında istikrarla vurgulandığı üzere.

"Amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri de, öğreti ve uygulamada "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir.

Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi halinde de geçerlidir.

Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikle ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti; herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır.

Bu ispat, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı ve hiçbir şüphe veya başka türlü oluşa imkân vermeyecek açıklıkta olmalıdır. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir."

Ceza yargılaması sonucunda mahkûmiyet kararının verilebilmesi için suç oluşturan fiilin sanık tarafından işlendiğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak, herkesi inandıracak şekilde kanıtlanması ve şüphenin masumiyet karinesinin gereği olarak sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği (Türkiye Cumhuriyeti Anayasası 38/4. maddesi, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi 6/2. maddesi, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi 11. maddesi) de nazara alınarak, suça sürüklenen çocukların üzerine atılı eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunamadığından ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesince, 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e maddesi gereğince suça sürüklenen çocukların beraatine dair verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 21.06.2022 tarihli ve 2021/891 Esas, 2022/1891 Karar kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri

kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,