Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/2244 K.2023/12037

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır'', aynı Kanun’un 294. maddesinin ''temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir'' ve aynı Kanun’un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince Bölge Adliye Mahkemesince "İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, CMK'nın 280/1-(b), (c) ve (d) bendleri ile aynı Kanun'un 303/1-(a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verilebileceği düzenlenmiş olup,

sanık hakkında ilk derece mahkemesince tehdit, nitelikli tehdit ve şantaj suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf incelemesinde, sanığın eyleminin vasıfta yanılma ile tehdit yerine şantaj suçundan ve tehdit yerine nitelikli tehdit suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi ile katılanı ayrı ayrı mesajlarla birden fazla tehdit ettiği halde sanık hakkında tehdit suçu nedeniyle aynı Kanun'un 3/1, 61/1 maddeleri göz önüne alınmayarak fiil ile orantısız olarak sanığa az ceza verilmesi ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanmadığına dair kabul halinde,

sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61 nci maddesi ve aynı sayılı Kanun'un 280 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşma açılarak ve delil değerlendirilmesi yapıldıktan sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, 5271 sayılı Kanun'un 280 nci maddesi ve 303 üncü maddeleri kapsamına girmediği halde, aynı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca duruşma açılmadan yazılı şekilde düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi,