Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/2498 K.2023/12831

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/9864 soruşturma numaralı iddianamesi ile; sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesi, 125 inci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası 43 üncü maddesi ve 129 uncu maddesi uyarınca, cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 32. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2016/175 Esas, 2016/385 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, tehdit ve hakaret suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 29.10.2020 tarihli 2016/375714 sayılı, " Sanık hakkında Tehdit ve Sesli Yazılı veya Görüntülü Bir İleti İle Hakaret suçlarından kamu davası açıldığı ancak yerel mahkemece hangi suçtan verildiği anlaşılamayan soyut ifadelerle ve yetersiz gerekçe ile tek suçtan yazılı şekilde BERAAT kararı verilmesi,

Kabule göre ise hükümden sonra 19/08/2020 gün ve 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 25/06/2020 gün ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı kararı ile, 04/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddenin (d) bendinde yer alan " kovuşturma evresine geçilmiş " ibaresinin aynı bentte yer alan " basit yargılama usulü " yönünden Anayasaya aykırı görülerek iptaline karar verilmiş olması ve CMK'nın "Tanımlar" kenar başlıklı 2. maddesinin (f) bendinde kovuşturmanın "İddianamenin kabulüyle başlayıp,

hükmün kesinleşmesine kadar geçen evreyi" ifade eder şeklinde tanımlanması karşısında, 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle başlığı ile birlikte yeniden düzenlemeye konu edilen CMK'nın 251. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması," nedeniyle bozulması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri 1. Katılanın tanıklarının dinlenmediğine 2. Mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın Facebook ortamında ..., ... ve ... profilinden katılana yönelik hakaret ve tehditlerde bulunduğu, iddiası ile dava açılmıştır.

2. Katılana hakaret ve tehdit içerir mesajların yazıldığı profillerin sanığa ait olduğuna dair delil bulunmadığı bu profillerden sanığın kendisine ait olduğunu kabul ettiği sayfada ise iddia niteliğindeki mesajlarının fotoğraflı diğer kişi tarafından yazıldığı, sanığın yazdığı mesaj içeriklerinin hakaret ve tehdit oluşturmadığı, ilk derece mahkemesi tarafından kabul edilmiştir.

2. Katılanın aşamalarda alınan beyanı dosya arasında mevcuttur.

3. Sanığın atılı suçlamayı kabul etmediği görülmüştür.

4. Katılan tarafından dosyaya ibraz edilen ekran görüntüleri dosya içerisinde mevcuttur.

5. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 14.04.2016 tarihli yazısında, Facabook profil kullanıcı kimlik bilgilerinin tespitine yönelik adli yardım taleplerin yerine getirilmediğinin, buna ilişkin örnek yazışma ve cevapların sunulduğu, belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Görüşü Yönünden

Gerekçeli kararın gerekçe kısmında hakaret ve tehdit suçuna dair açıklama yapıldığı aynı zamanda hüküm kısmının ikinci paragrafında "....müştekiye hakaret ve tehdit oluşturur içerikler bulunduğuna ilişkin dosyada delil bulunmadığından CMK 223/2-e madde gereği BERAATİNE," şeklinde belirtildiğinden, gerekçe yeterli görülmekle tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

B. Katılan Vekilinin Temyizi Yönünden

1. Katılanın duruşmada bildirdiği tanıkların, davaya konu olayla bilgisi ve görgüsü olmadığından tanıkların dinlenilmemesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın isnat olunan suçları işlediğine dair mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, olayda şüphenin söz konusu olduğu, şüpheden sanığın yararlanması gerekeceği şeklindeki genel ceza hukuku ilkeside gözetilerek yerel mahkemece 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince sanığın ayrı ayrı beraatine dair verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinir yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 32. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2016/175 Esas, 2016/385 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,