Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/2571 K.2023/12469

Katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, katılan sanık ... hakkında kurulan hükümler bakımından yalnızca vekalet ücretine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Katılan sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çardak Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/848 soruşturma numaralı ve 26.11.2014 tarihli iddianamesi ile; Katılan sanık ... hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi; hakaret suçundan aynı sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, Katılan sanık ... hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi; hakaret suçundan aynı sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Çardak Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli ve 2014/338 Esas, 2016/96 Karar sayılı kararı ile;

Katılan sanık ... hakkında tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat; hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı,

Katılan sanık ... hakkında tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat; hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı,

Kararı verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Sanık Müdafiinin Temyiz İstekleri 1. Katılan sanık ... yönünden vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, 2. Katılan sanık ... yönünden, hakaret ve tehdit suçları sübut bulduğundan sanığın cezalandırılması gerektiğine, 3. Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan sanık ... ile ... arasında alacak verecek meselesi nedeniyle husumet bulunduğu, olay günü de bu sebeple aralarında gerçekleşen telefon görüşmesi sırasında birbirlerine hakaret ve tehdit ettikleri, iddia edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılan sanık müdafiinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak; İddianame anlatımına göre; ... ile ... arasında alacak verecek meselesi nedeniyle husumet bulunduğu ve olay günü aralarında geceleyin gerçekleşen telefon görüşmesi sırasındaki konuşmaları nedeniyle birbirlerinden şikayetçi oldukları görülmüştür. ... özetle; ...'ın telefonda kendisine ana avrat küfrettiğini ve "Çardağa senin kaldığın çadıra geliyorum" diyerek tehdit ettiğini beyan etmiştir.

... özetle; ...'ın telefonda kendisine, "sen kimin parasını ödemiyorsun, senin karını dağa çıkarıp zil takıp oynatacağım, seni de karını da domaltıp sinkaf edeceğim, daha sana neler edeceğim sana yapacaklarım bununla kalmayacak, a...a koyduğumun çocuğu, seni de karını da sinkaf edeyim, mezarda yatan çoluğunu çocuğunu dahi sinkaf edeyim" şeklinde hakaret ve tehdit ettiğini, kendisinin de karşılık olarak "ben de seni sinkaf edeyim" dediğini, tüm bunlara telefonun hoparlörü açık olduğundan eşi ...'in de tanık olduğunu beyan ettiğinin iddia edildiği olay nedeniyle,

sanık ...'ın eyleminin yağma suçu yahut 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda düzenlenen yağma suçunda daha az cezayı gerektiren hal başlıklı 150 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında kalıp kalmadığı hususundaki delilleri takdir ve tartışmanın, üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle hükümde, bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çardak Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli ve 2014/338 Esas, 2016/96 Karar sayılı kararına yönelik katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,