Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/2612 K.2023/12489

1. Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik hakaret suçundan hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

2. Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik tehdit ve sanık ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik tehdit suçundan kurulan mahkumiyet kararları yönünden; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanunu’nun 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Akhisar Cumhuriyet Başsavcılığının 01.12.2014 Tarihli Ve 2013/3754 Soruşturma Sayılı İddianamesi İle 1. Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca,

2. Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik tehdit suçundan 5237 sayılı Kanunu'nun 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 maddesinin birinci fıkrası uyarınca,

3. Sanık ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik tehdit suçundan 5237 sayılı Kanunu'nun 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

B. Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2015 Tarihli Ve 2014/742 Esas, 2015/426 karar Sayılı Kararıyla 1. Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesi ikinci fıkrası uyarınca 1.800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

2. Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesi ikinci fıkrası uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

3. Sanık ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesi ikinci fıkrası uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, Karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Sanıklar ... ve ... Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hûkümler Bakımından 1. Karar tarihinde başka suçtan aynı yargı çevresinde ... Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğu anlaşılan sanık ...’ın alınan savunmasında duruşmadan vareste tutulmak istediğine dair talebi bulunmadığından, sanığın hükmün açıklandığı 05.11.2015 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 196 ncı maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2. Uygulamaya göre ise ;

a. Hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı Kanun' un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasında tanımı yapılan tehdit suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı Kanun' un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35 nci maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun' un 254 üncü maddesi uyarınca aynı Kanunun 253 üncü maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu sebebiyle hukuka aykırılık görülmüştür.

b. 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'nu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde basit yargılama usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak,

5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden.

Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 ve devamı maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu sebebiyle hukuka aykırılık görülmüştür.

III. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hûküm Yönünden Ön inceleme bölümünde yer alan 1 numaralı paragraflarında açıklanan nedenle sanığın temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca, Tebligname’ye uygun olarak, oy birligiyle REDDİNE,

B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hûkümler Yönünden Başkaca yönleri incelenmeyen Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2015 tarihli ve 2014/742 Esas, 2015/426 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz isteği, gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,