Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/2678 K.2023/13237

1.Katılan sanık ... ve sanık ... hakkında yaralama suçundan neticeten hükmolunan 100,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararlarının tür ve miktarları itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulundukları anlaşılmıştır.

2.Katılan sanık ... hakkında tehdit ve sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Artvin Cumhuriyet Başsavcılığının 25.05.2014 tarih, 2014/574 soruşturma sayılı iddianamesi ile katılan sanık ... hakkında yaralama ve tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 53 üncü maddesi uyarınca; sanık ... hakkında yaralama suçundan 5237 sayılı Kanunu'nun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, sanık ... hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanunu'nun 125 inci maddesi, 129 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması amacıyla kamu davası açılmıştır.

2. Artvin Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2016 tarihli ve 2014/301 Esas, 2016/196 Karar sayılı kararı ile katılan sanık ... hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; sanık ... hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanunun 129 uncu maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Sanık ...'in Temyiz Sebepleri 1....'e karşı eyleminin o anki haksız tahrik altında, tehdit içerikli olmayıp ikaz niteliğinde olduğundan verilen kararın hukuka aykırı olduğuna, 2....'nın cezaya layık görülmemesinin hukuka aykırı olduğuna, 3.Vesaire, İlişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 16.12.2014 tarihli sorgu işlemi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

2. Katılan Sanık ... Hakkında Mağdur ...'e Yönelik Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Yasanın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı Yasanın 106/1. maddesinde tanımı yapılan tehdit suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı Yasanın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik 5271 sayılı Yasanın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2. Uzlaşmanın olmaması halinde 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, aynı sayılı Yasa'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "Hükme bağlanmış" ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 1401.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "Basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden.

Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı Yasa'nın 7 ve 5271 sayılı Yasa'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

1. Katılan Sanık ... ve Sanık ... Hakkında Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Öninceleme bölümünde bendinde açıklanan nedenle Artvin Asliye Ceza Mahkemesinin, 2014/301 E., 2016/196 K. sayılı kararına yönelik katılan sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün 1 numaralı bendinde açıklanan nedenle Artvin Asliye Ceza Mahkemesinin, 2014/301 E., 2016/196 K. sayılı kararına yönelik katılan sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

3. Katılan Sanık ... Hakkında Mağdur ...'e Yönelik Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Başkaca yönleri incelenmeyen Artvin Asliye Ceza Mahkemesinin, 2014/301 E., 2016/196 K. sayılı kararının, gerekçe bölümünün 2 numaralı bendinde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,