Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/2733 K.2023/13196

Sanık hakkında kurulan 03.11.2015 tarihli hükmün ve 21.01.2016 tarihli ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2015 tarihli ve 2014/800 Esas, 2015/682 Karar sayılı kararı ile; 1. Sanık ... hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrası, 43, 62, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 3.740,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

2. Sanık ... hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin bir ve dördüncü fıkraları, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 1.740,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

3. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

4. Sanık ... hakkında ise kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 1.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, Karar verilmiştir.

B. ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli ve 2014/800 Esas, 2015/682 Karar sayılı ek kararı ile katılan sanık ... müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, "hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri A. Sanık ...'ın üzerine atılı suçları işlediğine dair delil olmadığına, B. Tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, C. Tehdit suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına, D. Lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, E. Sanık ...'e haksız tahrik indirimi uygulanmasının hatalı olduğuna, F. Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ... hakkında, katılanlara hitaben "Bu hastaneden ya sizin ölünüz çıkacak ya da benim ölüm çıkacak, eğer buradan ölmeden çıkarsam sizin benim elimden çekeceğiniz var" diyerek tehditte bulunduğu, katılan M.Ş.'ye hitaben sinkaflı küfür etmek suretiyle hakaret ettiği ve tokat atmak suretiyle kasten yaraladığı, sanık ...'ün ise katılan sanık ...'ı darp etmek suretiyle kasten yaralama suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, tarafların beyanı, adli muayene raporları ve tüm dosya kapsamından, sanıkların üzerilerine atılı suçları işledikleri kabul edilerek mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Ek Karar Yönünden

Sanıklar hakkında hükmolunan netice cezaların türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükümlerin kesin nitelikte bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen.

“Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

B. Asıl Karar Yönünden

1. 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanık ...'a isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçu uzlaştırma kapsamına alınmakla, 5237 sayılı Kanun'un 2 ve 7 nci maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanık ...'ın hukuki durumunun yeniden değerlendirmesinde zorunluluk bulunması,

2. Uzlaşmanın sağlanamaması halinde ise;

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında,

temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden. Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

A. Ek Karar Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli ve 2014/800 Esas, 2015/682 Karar sayılı ek kararında katılan sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Asıl Karar Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2015 tarihli ve 2014/800 Esas, 2015/682 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,