Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/2748 K.2023/13661

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2016/105 Esas, 2016/292 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; 1. Mağdur ...'a karşı tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/1, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125/1-4, 62, 53, 58 nci maddeleri uyarınca 9 ay 21 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, Kasten Yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 86/3-e, 35/2, 62, 53, 58 nci maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

2. Mağdur ...'e karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 86/3-a, 62, 53, 58 nci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

2. Ancak;

Hükümlerden sonra 19.08.2020 gün ve 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 25.06.2020 gün ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı kararı ile, 04.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan “… kovuşturma evresine geçilmiş …” ibaresinin aynı bentte yer alan “… basit yargılama usulü …” yönünden Anayasaya aykırı görülerek iptaline karar verilmiş olması ve 5271 sayılı Kanun' un “Tanımlar” kenar başlıklı 2 nci maddesinin (f) bendinde kovuşturmanın “İddianamenin kabulüyle başlayıp,

hükmün kesinleşmesine kadar geçen evreyi” ifade eder şeklinde tanımlanması karşısında, 7188 sayılı Kanunun 24 üncü maddesiyle başlığı ile birlikte yeniden düzenlemeye konu edilen 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi uyarınca mağdur ...'e karşı yaralama suçu yönünden sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

A. Sanık Hakkında Mağdur ...'a Karşı Yaralamaya Teşebbüs, Tehdit ve Hakaret Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (1) numaralı bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2016/105 Esas, 2016/292 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Mağdur ...'e Karşı Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2016/105 Esas, 2016/292 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği, Gerekçenin (2) numaralı bölümünde açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,