Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/2859 K.2023/13208

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının aynı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu; sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan neticeten hükmolunan 500,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının ise tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında diğer suçlardan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Gerede Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2015 Tarihli ve 2015/292 Esas, 2015/545 Karar Sayılı Kararı ile; A. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (3) bendi, 29, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten hükmolunan 580,00 TL adli para cezasının 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

B. Sanık ... hakkında tehdit ve hakaret suçlarından, sanık ... hakkında ise hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

C. Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 29, 62 ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca neticeten 500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri A. Sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesinin hatalı olduğuna, B. Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kast yokluğu nedeniyle beraat verilmesi gerektiğine, C. Sanıklar ... ve ... hakkında tehdit ve hakaret suçlarından beraat kararları verilmesinin hatalı olduğuna, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde, sanık ...'ın kullandığı 06 J...

9... plakalı aracını katılan sanık ...'ın üzerine doğru sürerek basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, bu esnada katılan sanık ...'ın elindeki kova ile sanık ...'ın aracına vurarak zarar verdiği, sanık ...'ın katılan sanık ...'a hitaben “Öldüreceğim seni, şerefsiz, o... çocuğu, pis kızılbaş kafir" şeklinde hakaret ve tehdit ettiği, diğer sanık ...'ın da katılan sanık ...'a hitaben "Pis kızılbaş, alevi, solcu, pis köpek, sana öldürecez demedik mi, öl işte" demek suretiyle hakaret ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında, katılan sanığın ifadesi, sanıkların savunmaları, adli muayene raporu,

görgü tespit raporu ve tüm dosya kapsamından, sanıklar ... ve ...'ın üzerilerine atılı tehdit ve hakaret suçlarını işlediklerine dair somut delil bulunmadığı gerekçesiyle beraat, sanık ...'ın üzerine atılı mala zarar verme suçunu işlediği sabit kabul edilerek mahkûmiyet, sanık ...'ın ise üzerine atılı kasten yaralama suçunu işlediği sabit kabul edilerek mahkûmiyet hükmü verilmiş ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi oldukları, temyizlerinin mümkün olmadığı, aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanık ... müdafiinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

C. Sanıklar ... ve Hesna Hakkında Tehdit ve Hakaret Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden 1. Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, sanıkların suçlamaları kabul etmemesi ve üzerilerine atılı suçları işlediklerine dair katılanın iddiası dışında somut delil bulunmaması nedeniyle, kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle katılan ... vekilinin kanun yolu başvurusu itiraz merciince incelenmek üzere esası incelenmeyen dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

B. Sanık ... Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Gerede Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2015 tarihli ve 2015/292 Esas, 2015/545 Karar sayılı kararırına yönelik sanık ... müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

C. Sanıklar ... ve Hesna Hakkında Tehdit ve Hakaret Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenlerle Gerede Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2015 tarihli ve 2015/292 Esas, 2015/545 Karar sayılı kararında katılan ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,