Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/2906 K.2023/13784

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I. Sanık hakkında mağdur ...'na yönelik hakaret ve tehdit suçlarına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Mağdura yönelik tehdit eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-1.cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğu ve bu suçun kovuşturulmasının şikayete tabi olmadığı dikkate alınmaksızın yazılı şekilde şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmiş olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanığın temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanun'a uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II. Sanık hakkında katılan ...'a yönelik hakaret ve tehdit suçlarına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

1. 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinin 1. cümlesi kapsamındaki tehdit suçlarının uzlaştırma kapsamında bulunduğu, hakaret suçları yönünden ise uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı Kanun'un 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek,

yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2. Uzlaştırmanın gerçekleştirilememiş olması ve hakaret suçu bakımından eylemin alenen işlenip işlenmediğine dair delillerin denetime olanaklı tartışılması suretiyle sonucuna göre hakaret suçunun alenen işlenmediğinin belirlenmesi halinde; hükümlerden sonra 19.08.2020 tarihli ve 31218 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı kararı ile,

04.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddenin (d) bendinde yer alan “… kovuşturma evresine geçilmiş …” ibaresinin aynı bentte yer alan “… basit yargılama usulü …” yönünden Anayasaya aykırı görülerek iptaline karar verilmiş olması ve 5271 sayılı Kanun'un “Tanımlar” kenar başlıklı 2 nci maddesinin (f) bendinde kovuşturmanın “İddianamenin kabulüyle başlayıp, hükmün kesinleşmesine kadar geçen evreyi” ifade eder şeklinde tanımlanması karşısında,

7188 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle başlığı ile birlikte yeniden düzenlemeye konu edilen 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,