Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/3004 K.2023/13193

1.(Katılan) sanıklar ..., ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan, 14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2 nci madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, katılan sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan dolayı tayin edilen 1.000,00 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezaların türü ve miktarları itibarıyla temyizleri mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası aracılığı ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereğince katılan sanık vekilinin temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

2. Katılan sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik yapılan itirazın ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.01.206 tarihli ve 2016/27 Değişik İş sayılı kararı ile reddedildiği anlaşıldığından hükmün bu kısımları inceleme dışı bırakılmıştır.

3. (Katılan) sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2015/265 Esas, 2015/610 Karar sayılı kararı ile (katılan) sanık ... hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Sanık ... Vekilinin Temyiz Sebepleri 1. Sanık ...'a yüklenen suçun sübuta ermediğine, 2. Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Taraflar arasında çıkan kavga sırasında sanık ...'ın katılan ...'e tehdit içerikli sözler sarf ettiği iddiasıyla açılan kamu davasının yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesince beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Ceza yargılaması sonucunda mahkumiyet kararının verilebilmesi için suç oluşturan fiilin sanık tarafından işlendiğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak, herkesi inandıracak şekilde kanıtlanması ve şüphenin masumiyet karinesinin gereği olarak sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği (Türkiye Cumhuriyeti Anayasası 38/4. maddesi, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi 6/2. maddesi, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi 11. maddesi) de nazara alınarak, katılan sanık ...'un üzerine atılı tehdit eylemini gerçekleştirdiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunamadığından yerel mahkemece 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince katılan sanığın beraatine dair verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan sanık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Katılan Sanık ..., ... ve ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden: Ön inceleme bölümünün 1 numaralı paragrafında açıklanan nedenle katılan sanık ... vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,

B. Katılan Sanık ... Hakkında Tehdit Suçundan Verilen Beraat Hükmü Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2015/265 Esas, 2015/610 Karar sayılı kararında katılan sanık ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan sanık ... vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA,