Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/3067 K.2023/13779

A. Katılan sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan netice cezaların türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükümlerin kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanıklar müdafiinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği, hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı, reddinin gerektiği yapılan ön inceleme neticesinde belirlenmiştir.

B. Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 10.12.2015 tarihli ve 2015/6680 Esas No.lu iddianamesiyle; 1. Katılan sanıklar..., ..., ... ve ... hakkında ...'e yönelik mala zarar verme suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi,

2. Sanık ...'in..., ..., ..., ...'e yönelik, tehdit, hakaret, basit yaralama suçlarından; 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendi (4 kez), 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi,

Gereğince cezalandırılması amacıyla kamu davası açılmıştır.

B. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2015/661 Esas, 2016/416 Karar sayılı kararı ile; 1. Sanık ... hakkında tehdit ve hakaret suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine,

2. Sanık ... hakkında ...'na karşı yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraatine,

3. Katılan sanıklar..., ..., ... ve ... hakkında ...'e yönelik mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 1.500,00 TL adli para cezı ile cezalandırılmalarına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Sanıklar Vekilinin Temyiz Sebepleri 1. Sanığın cezalandırılması gerektiği, 2. Katılan sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümler hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği, 3. Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Komşu olan sanıkların evlerinin yanında bulunan ağıl nedeni ile aralarında anlaşmazlık olduğu, olay tarihinde belediye tarafından sanık ...'a ağıl ile ilgili şikayet olduğunun bildirildiği, sanık ...'ın sanık ... tarafından şikâyette bulunulduğunu düşünerek evinin önüne gittiği ve burada çıkan tartışma esnasında sopa ile sanıklar ..., ... ve ...'e vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmalarına neden olduğu, sanıklar..., ..., ... ve ...'in de bu haksız tahrik altında sanık ...'ın aracına vurarak zarar verdikleri anlaşılmıştır.

IV- GEREKÇE

1. Sanık ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, tanık anlatımları ve elde edilen delillerin mahkûmiyete yeterli olmamasına, mahkemenin soruşturma sonunda oluşan inanç ve takdirine, hükümlerin gerekçesine göre beraat kararları verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine kararları verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Katılan Sanıklar ..., ..., ... ve ... Hakkında ...'e Yönelik Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde; Ön inceleme bölümünün (A) paragrafında açıklanan nedenle katılan sanıklar müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebligname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Katılan Sanıklara Yönelik Hakaret, Tehdit Suçlarından, Katılan Sanık ...'na Yönelik Yaralama Suçundan Kurulan Beraat Hükümlerine Yönelik Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2015/661 Esas, 2016/416 Karar sayılı kararında katılan sanık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan sanık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,