Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/3109 K.2023/12897

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2015/645 Esas, 2016/229 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hakaret suçundan 125 nci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların Temyiz Sebepleri 1.Eksik soruşturma yapıldığına, 2.Tarafsız kamu tanıklarının olayı görmediğine dair beyanlarına rağmen mahkûmiyet kararı verildiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanıkların 29.01.2015 tarihinde yapılan keşifte, katılana yönelik olarak "ananı avradını sinkaf ederim, seni öldüreceğim" diyerek alenen hakaret ve tehdit ettikleri, katılanın da bunun üzerine sanıklara hitaben "ben de sizin ananı avradını sinkaf ederim" dediği iddiası ile kamu davası açılmıştır.

2.Keşif yapmak için olay yerinde hazır bulunan tanık Y.Y'ın beyanlarında "keşif günü keşif sırasında olay yerinde bulunan ... ... ve ... isimli şahıslar sürekli sözlü olarak birbirlerine sataşmada bulundular. Keşif bitince ... ... ve ... birbirlerine hakaret içerikli sözler söyledi. O sırada ... isimli şahıs köyün içinden koşarak geldi ve aynı şekilde hakaret içerikli kelimelerle tartışmaya katıldı. Şahısları kavga etmemeleri için köy muhtarı ... ile beraber ayırdık. Sonra köyün bir diğer yerinde yapılacak olan keşif arazisine geçtik" dediği anlaşılmıştır.

3. Tanık Y.Y'nin de olaydan hemen sonra 02.02.2015 tarihinde alınan hazırlık beyanında; "...'nun ... ...'ya ana avrat küfrettiğini duydum. ... ... kendisine küfür edilince ...'ya küfür ile karşılık verdi" dediği anlaşılmıştır.

4.Katılanın da 06.02.2015 tarihli hazırlık aşamasında alınan beyanında; olay günü sanık ...'nun üzerine yürüdüğünü, yanında eşi sanık ... ...'nun bulunduğunu, sanık ...'ın kendisine hakaret ve tehdit ettiğini, sanık ...'in de tartışmak için üzerine yürüdüğünü ve sinkaflı küfürler ettiğini belirttiği, ancak sanık ...'in tehdit eyleminden bahsetmediği belirlenmiştir.

5.Tanık...'un kolluk aşamasında verdiği beyanında, olay yerinde ... isimli şahıs ve sanık ...'ın eşinin birbirlerine sürekli sataştıklarını, birbirlerine hakaret içerikli sözler söylediklerini ve sanık ...'ın da gelerek hakaret içerikli sözler söylediğini belirttiği, katılanın tehdit edildiğine dair beyanının olmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Tanık beyanlarında sanıkların, katılanı tehdit ettiğine dair ifade bulunmadığı, sanıkların aşamalarda suçlamayı kabul etmemeleri ve katılanı tehdit ettiklerine dair dosya kapsamında her türlü şüpheden uzak, somut ve gerçekçi delil bulunmaması karşısında, sanıkların tehdit suçundan beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Olay ve olguların (3) numaralı paragrafında belirtildiği üzere tanık Y.Y'nin ifadelerinde tarafların birbirlerine sataştıklarını ve birbirlerine hakaret içerikli sözler söylediklerini beyan etmesi karşısında, tarafların arasındaki husumetin, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması bakımından da olayın başlangıcı ve çıkış nedeni belirlendikten sonra sanıklar hakkında hakaret suçundan hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ortaköy (...) Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2015/645 Esas, 2016/229 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,