Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/3161 K.2023/13266

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 18.10.2012 tarihli ve 2012/10967 No.lu iddianamesi ile sanık hakkında tehdit ve kasten yaralama suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi uayarınca cezalandırılması istemli kamu davası açılmıştır.

2. Yapılan yargılama sonucu ... 5. Asliye Ceza Mahkemesi, 27.03.2013 tarihli ve 2012/825 Esas, 2013/323 Karar sayılı kararı ile; a) Sanığın tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b) Sanığın kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) benti uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, Karar verilmiştir.

3. ... 5. Asliye Ceza Mahkemesi, 27.03.2013 tarihli ve 2012/825 Esas, 2013/323 Karar 14.06.2012 tarihli ve 2012/192 Esas, 2012/381 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin, 02.04.2019 tarihli ve 2018/12733 Esas, 2019/6914 Karar sayılı ilâmıyla;

''a) 07.02.2013 tarihli duruşmada hakkında lehe olan tüm hükümlerin uygulanması talebi bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

b) Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ... 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.12.2011 tarih, 2011/359 Esas ve 2011/670 Karar sayılı mahkumiyet ilamı ile doğrudan hükmedilen "3000 TL adli para cezasına" dair mahkumiyetinin 1412 sayılı CMUK'un 305/1.1 maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı maddenin son fıkrası uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında bulunan ve daha ağır cezayı içeren ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2011 tarih 2010/607 Esas - 2011/694 Karar sayılı mahkumiyet ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 203/1 maddesi gereğince verilen "6 ay 7 gün hapis" cezasına dair mahkumiyetinin tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,,''

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine yapılan yargılama sonucu ... 5. Asliye Ceza Mahkemesi, 31.10.2019 tarihli ve 2019/453 Esas, 2019/657 Karar sayılı kararı ile; a) Sanığın tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b) Sanığın kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, Karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Hükümlerden sonra 19.08.2020 gün ve 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 gün ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı kararı ile, 04.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Kanun'da 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan “… kovuşturma evresine geçilmiş …” ibaresinin aynı bentte yer alan “… basit yargılama usulü …” yönünden Anayasaya aykırı görülerek iptaline karar verilmiş olması ve 5271 sayılı Kanun'un “Tanımlar” kenar başlıklı 2 nci maddesinin (f) bendinde kovuşturmanın “İddianamenin kabulüyle başlayıp,

hükmün kesinleşmesine kadar geçen evreyi” ifade eder şeklinde tanımlanması karşısında, 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle başlığı ile birlikte yeniden düzenlemeye konu edilen 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2019 tarihli ve 2019/453 Esas 2019/657 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği, Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,