Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/3212 K.2023/13284

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 2015/33897 soruşturma numaralı iddianamesi ile; sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125/1-2 106/1-1. cümle, 53 ve 58 inci maddesi uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2016/212 Esas, 2016/725 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü sanığın katılanı telefonla arayarak "ananı avradını sinkaf ederim, sıkarım, seni öldürürüm" şeklinde tehdit ve hakaret ettiği, iddiası ile dava açılmıştır.

2."... Sanık ile katılan arasında ticari bir ilişki ve bu ilişkiden kaynaklanan hukuk davaları ile icra takip dosyaları mevcuttur. Olay günü de sanık bu ticari ilişkiden kaynaklanan bir icra ceza mahkemesi dosyasında savunma yapmıştır ve bu savunmasında özetle "o dosyanın şikayetçisi olan katılana ait ...

Tekstil AŞ'ye borçlu olmadığını, aksine ondan alacağının olduğunu, şirketinin iflas halinde olmadığını, sahibi olduğu malların takip konusu borcu karşılamaya yeterli olduğunu, şirketin borca batık olmadığını ve zaten borcunun da olmadığını, alacaklı olduğu halde şikayetçi tarafın ticaret mahkemesini satın alarak kendisini borçlu çıkarttığını" öne sürmüştür.

Bir kimsenin bir başka kimseye borcunun olup olmaması meselesi ceza mahkemesinin konusunu oluşturacak bir sorun olmadığından sanığın katılana gerçekten borcu olup olmadığı, Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen kararın adil ve yerinde olup olmadığı, sanık hakkında İcra Ceza Mahkemesine 2012/601 esas sayılı dava dosyasının açılmasının haklı ve yerinde olup olmadığı hususları dosyamız konusu suçun unsurlarının oluşup oluşmadığının tesbiti açısından doğrudan bir etkiye sahip değildir.

Ancak dolaylı olarak dosyamız konusu olaya neden olmaktadır. Sanık, katılana artık borcu kalmadığı, aksine alacaklı olduğu kanaatindedir, buna rağmen hakkında İcra Ceza Mahkemesine dava açılması ve bu mahkemece hakkında yakalama emri çıkarılıp kolluk kuvveti zoruyla adliyeye getirilmesi sanığı manen etkilemiştir. Bu etki altında iken de katılanı arayarak iddia konusu telefon görüşmesini yapmış ve katılana "terbiyesizlik yapma" demiştir.

Bu sözün, olayın öncesi, taraflar arasındaki ilişki ve olay anında gelişme biçimi dikkate alındığında 5237 sayılı Kanun'un 125/1 inci maddesi anlamında hakaret suçunun yasal zorunlu unsurlarını taşımadığı, sanığın, hakkında katılan tarafından açılan ve kendisince haksız olduğuna inandığı davanın etkisiyle katılana söylediği ağır eleştiri ve kaba söz niteliğini taşıdığı anlaşıldığından sanık hakkında hakaret suçundan beraat kararı verilmiştir.

Sanığın tehdit suçunu işlediği iddia edilmiş ise de, sanığın bu suçu işlediğine dair, savunmasının aksine, katılanın soyut iddiası dışında somut ve kesin bir delil elde edilemediği anlaşıldığından, şüphe sanık lehine yorumlanarak sanığın beraatine karar vermek gerekmiş..." gerekçesi ile ilk derece mahkemesi tarafından beraat kararı verildiği belirlenmiştir.

3. Katılanın aşamalarda alınan beyanı dosya arasında mevcuttur.

4. Sanığın atılı suçlamayı kabul etmediği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1. Sanığa isnat olunan suçları işlediğine dair mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, olayda şüphenin söz konusu olduğu, şüpheden sanığın yararlanması gerekeceği şeklindeki genel ceza hukuku ilkeside gözetilerek yerel mahkemece sanığın beraatine dair verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2016/212 Esas, 2016/725 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,