Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/3466 K.2023/14204

Sanık hakkında hakaret suçundan neticeten hükmolunan 1.800,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında katılana karşı tehdit suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği süre tutum dilekçesi ile kararı temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... (Anadolu) Cumhuriyet Başsavcılığının, 2015/114503 soruşturma numaralı iddianamesi ile; sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125/1, 129/3, 106/1-1. cümle ve 53 üncü maddesi uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. ... Anadolu 34. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2015/429 Esas, 2015/753 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 125/1 inci maddeleri uyarınca 1.800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1 inci maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 50/a, 52/2 nci maddeleri uyarınca 3.600,00 TL adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 12.12.2020 tarihli 2016/20379 sayılı, "Hakaret suçundan yapılan incelemede; Kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddeleri uyarınca sanık müdafiinin temyiz talebinin reddi,

Tehdit suçundan yapılan incelemede;

Suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit suçu ile uzlaşma kapsamında olan hakaret suçlarının birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulamayacağı, ancak hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253/1 inci madde hükmü uyarınca,

sanığa atılı 5237 sayılı Kanun'un 106/1 inci maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması nedeniyle tehdit suçundan uzlaştırma işlemi yapılması gerekliliğinin ortaya çıkması karşısında; anılan Kanun'un 35 inci maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 254 üncü maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Uzlaşma sağlanamadığı takdirde,

Sanığa isnat edilen ve üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren tehdit suçundan dolayı verilen hükümden sonra, 19.08.2020 tarihinde 31218 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 esas- 2020/33 sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’a 17.10.2019 tarihli 7188 sayılı Kanunu’nun 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin, aynı bentte yer alan “basit yargılama usulü” ibaresi bakımından Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması nedeniyle, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hükmün bozulması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri 1. Şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği kararın bozulması gerektiğine, 2.Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile katılan arasında eskiye dayalı anlaşmazlık olduğu, suç tarihinde sanığın, katılanın kullanmış olduğu 0532 ... .. .. numaralı telefonu arayarak "seni sinkaf ederim öğrendim eşinde çok güzelmiş, senin yanında onu sinkaf ederim, eğer sinkaf etmez isem adam değilim, senin yanında onu arkadan sinkaf edeceğim, senin yanında ağzına vereceğim, seni Pendik'te yaşatmayacağım" dediği iddiası ile dava açılmıştır.

2. Sanığın, katılana "seni pendikte yaşatmayacağım, seni sinkaf ederim. Eşini sinkaf ederim." şeklinde sözler söylediği, ilk derece mahkemesi tarafından kabul edilmiştir.

3. Katılanın aşamalarda alınan beyanları dosyada mevcuttur.

4. Sanığın, katılanı aradığını kabul ettiği ancak tehdit ve hakarette bulunmadığını savunduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın isnat olunan suçu işlediğine dair mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, olayda şüphenin söz konusu olduğu, şüpheden sanığın yararlanması gerekeceği şeklindeki genel ceza hukuku ilkeside gözetilerek beraati yerine sanık hakkında yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Öninceleme bölümünün ilk paragrafında açıklanan nedenle ... Anadolu 34. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2015/429 Esas, 2015/753 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, oy birliğiyle REDDİNE,