Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/3583 K.2023/13771

A. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği, hükmün temyizinin mümkün olmadığı, reddinin gerektiği yapılan ön inceleme neticesinde belirlenmiştir.

B. Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Acıpayam Cumhuriyet Başsavcılığının 14.04.2010 tarihli ve 2010/301 Esas nolu iddianamesiyle; sanık hakkında, tehdit ve kasten yaralama suçlarından; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi (2 kez), 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) bendi, 35 inci maddesi, 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılması amacıyla kamu davası açılmıştır.

B. Acıpayam Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2016 tarihli ve 2016/487 Esas, 2016/592 Karar sayılı kararı ile; 15.07.2010 tarihinde kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükümlerin 24.12.2014 suç tarihli ihbar üzerine açıklanmasına,

1. Sanık hakkında basit yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) bendi, 35 inci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

2. Tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca iki kez 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanğın Temyiz Sebepleri; 1. Uzlaşma hükümlerinin uygulanmaması, 2. Vesaire İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'ın, mağdurlardan ...'nin oğlu, diğer mağdurun ise eniştesi olduğu, suç tarihinde suç yerine babasını görmek için giden sanığın, mağdur ...'ye "babama sen bakacaksın, hizmetini yapacaksın" demesi üzerine mağdur ...'nin "zaten ben bakıyorum, senin derdin ne" diyerek cevap verdiği, bunun üzerine sanık ...'ın dövmek için mağdur ...'nin üzerine yürüdüğü ve almış olduğu alkolün de etkisiyle "a....sinkaf edeceğim, sizi herkese sinkaf ettireceğim, seni öldüreceğim" dediği, araya mağdur ...'in de girmesi üzerine sanığın mağdur ...'e hitaben de "senin de a....sinkaf edeceğim, a...koyduğum orospusu, seni de öldüreceğim" dediği, mağdur ...'in "jandarmayı arıyorum" demesi üzerine sanığın olay yerinden uzaklaştığı anlaşılmıştır.

2. Tanıkların iddiaları desteklen beyanlarda bulundukları görülmüştür.

IV. GEREKÇE

7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde basit yargılama usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak,

5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden.

Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması sebebi yönünden hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Kasten Yaralamaya Teşebbüs Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde; Ön inceleme bölümünün (A) paragrafında açıklanan nedenle katılan sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemi Yönünden Başkaca yönleri incelenmeyen Acıpayam 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2016 tarihli ve 2016/487 Esas, 2016/592 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,