Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/3630 K.2023/14497

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 07.10.2012 tarihli ve 2012/6998 Soruşturma No'lu iddianamesi ile sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca; sanık ...'ın tehdit ve kasten yaralama suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca cezalandırılmaları istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. ...

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2012 tarihli ve 2012/643 Esas, 2012/858 Karar sayılı kararıyla sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; sanık ... hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis; kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesisinin birinci fıkrası uyarınca 7 ay 15 gün hapis;

cezaları ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararların 21.01.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

3. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2015 tarihli ve 2015/179 Esas, 2015/646 Karar sayılı kararı ile, sanıkların tabi tutulduğu 5 yıllık denetim süresi içinde 09.10.2014 tarihinde işledikleri suçlar nedeniyle ihbarda bulunulması üzerine, ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2015 tarihli ve 2015/776 Esas, 2015/1010 Karar sayılı kararı ile hükümlerin açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Sanıkların Temyiz Sebepleri 1. Kararı temyiz etme iradesine, 2. Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılan sanıkların aynı apartmanda komşu oldukları, olay günü ...'nın çocuklarının apartman bahçesinde oynamak istemesi üzerine taraflar arasında tartışma çıktığı, tarafların birbirlerinin üzerine yürüyerek itiştikleri ve birbirlerini darp ettikleri, tanık D.U.'nun araya girerek tarafları ayırdığı ...'i yukarıya çıkarıp kapıda su verdiği sırada ...'in bir elinde meyve bıçağı bir elinde oklava ile arkalarından gelip ...'e "seni kapımın önünden geçirtmem" dediği, anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Olay ve Olgular başlığı altında izah edilen olayda; kavgayı kimin başlattığı ve ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı belirlenemediğinden; 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemiş olması sebebiyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2015 tarihli ve 2015/776 Esas, 2015/1010 Karar sayılı kararına yönelik katılan sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, ... hakkında kurulan hüküm yönünden diğer yönleri incelenmeksizin,1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

21.11.2023 tarihinde karar verildi.