Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/3913 K.2023/14830

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2015/408 Esas, 2016/143 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri 1. Kendisini savunma amaçlı silahla ateş ettiğinden meşru müdafaa sebebiyle hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın olay günü şikâyetçi ... ve ağabeyi ... ile yaşadıkları tartışma sırasında ağabeyinin kendisine tokat atması ve üzerine doğru gelmeleri üzerine üzerinde bulunan kuru sıkı tabanca ile 2 (İki) el ateş etmek suretiyle silahla tehdit ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında, şikâyetçi ifadeleri, sanık savunmaları, tanık beyanları ve uzmanlık raporu ile tüm dosya kapsamından, sanığın üzerine silahla tehdit suçunu işlediği sabit kabul edilerek mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Şikâyetçilerin aşamalarda değişmeyen istikrarlı iddiaları, sanığın tevil yollu ikrar içeren savunması, tanık beyanları, uzmanlık raporları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eylemi sabit olduğundan; hükümde sanık tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri bakımından herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ve 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

3. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2015/408 Esas, 2016/143 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,